— 180 — 
minusve violaceo-relucentibus, tegulis piceis solum margine postico le- 
viter angusteque pallescente. — Solum specimen ($) unacum duobus 
speciminibus (9 9) obscuratis formae typicae in Slavuta provinciae 
Volyniensis capta (Ph. Zaitzev! 5 11. 1911) (coll Semenov- 
Táianu-Shamski) 
Annotatio. In Persia Turkestaniaque loco P. grandioris Pall. 
Parnopes glazunovi Sem. 1901 habitat 5). 
Parnopes grandior caspicus M oc s. 1889. 
Quae subspecies meridionalis totam australem areae oram occupare 
videtur: Armenia (teste Buy sson 1894); prov. Kars: Olty (E. 
Koenig! 2. IX. 1905) (Mus. Cauc.); prov. Heptapotamica (Semi- 
retshj'e): curs. infer. fluvii Ili ad lac. Balchash (exped. D-ris L. Berg! 
10. VII. 1903) (coll. Semenov-Tian-Shanskii). 
Parnopes grandior semiviolaceus, subsp. n. 
d 9. P. grandiori (P all.) typico staturà et structurá omnino 
similis, sed capite, thorace, abdominis tergito basali ejus margine postico 
medio excepto similiter atque in Parnope popovi Ev. saturate viola- 
ceis s. cyaneo-violaceis, coxis femoribusque (his excepto summo apice 
pallido) cyaneis viridi-aeneo-variegatis, tegulis pallido-testaceis, protho- 
race paulo minus confertim grosse punctato. 
Long. 10,—12 mm. 
Sibiria austro-occidentalis: Semipalatinsk (M. Suvortze v! 
№ 166). -- Duo specimina (4 9) e coll. D-ris Е. Morawitz (Mus. 
Zool. Acad. Caes. Scient. Petrop). i 
A Parnope popovi E v., cui primo aspectu ob analogam colora- 
tionem similis, longe recedit omnibus notis specificis, inter alia et 
abdominis tergito ultimo praecedenti concolori, i. e. toto carneo. 
Cephaloparnops *) abruptus, sp. n. 
d. Quoad colorem et habitum primo aspectu Parnopi grandiori, 
(Pall.) haud dissimilis, sed minor, angustior et gracilior, partibus viridi: 
bus obscurioribus (semperne?), ex parte nigro-violacescentibus, antennis 
scapo excepto, clypei parte apicali declivi, mandibulis apicibus exceptis, fe- 
morum anticorum dimidio apicali, ceterorum triente apicali, tibiis tarsisque 
totis, tegulis, processus postscutellaris totà parte api: 
cali, angulis postico-lateralibus metathoracis et epi- 
5) Specimina omnia a Radoszkowski (in Fedtshenko, Ily- 
теш. Bb Туркест., П, 5, 1877, стр. 27) e Samarkand, e valle fl. Zeravshan, e 
Bajrakum (= ? Bajgakum) atque e deserto Kizil-kum allata, referenda sunt sine 
dubio ad Parnopem glazunovi S e m. 
7) Bischoff: Mitteil. aus d. Zool, Mus. Berlin, IV, 3, 1910, pp. 435, 449. 
Revue Russe d’Entom. XII. 1912. № 2. 
