— 182 — 
parte apicali subconvexà multo grossius et parcius, tamen minutius quam 
tergitum primum punctatis, secundum marginem posticum eodem modo ac 
terg. 1-шт fasciiformiter argenteo-pilosis, margine laterali expallido, mem- 
branaceo, angulis postico-lateralibus retrorsum porrectis et acuminatis, 
tergito 4-0 valde brevi et retuso, parte basali omnino im-. 
punctatà politaque a reliquà sulco arguto fundo subcrenulato separatä, 
reliquâ parte fortiter profundeque, haud nimis contertim punctatä, a d 
apicem abrupte verticaliter declivi, quà declivitate medio 
carina longitudinali praedità, ante marginem posticum calloso-inflatum 
pallidum sulco forti transversali instructà, ipso margine postico, denti- 
culis acute spiniformibus expallidis numero circ. 14 armato, quorum 
extero majusculo a basi tergiti nonnihil remoto; ventre microscopice 
punctulato-coriaceo, pube subtili accumbente parce induto; femoribus 
anticis ad basin trientis apicalis dente validiusculo triangu- 
lari armatis; alis hyalinis, anticis parte apicali zoniformiter infumata, 
venis pallido-fuscescentibus, costali a subcostali valde remota, cellulis 
discoidali et mediali 2-a omnino deficientibus (nervis eas terminantibus 
obliteratis, non pigmentatis, etsi ectypiformiter delineatis), cellulae radi- 
alis vix nisi quadrante basali indicato, furcam brevem et regularem 
ramis aequilongiis formante. 
Long. ? 8 mm. 
9 ignota. 
Persia orient.: prov. Kerman, distr. Sarhad: Podagi (N. Za- 
голу. Vie 1898165). Solum specimen (1 <) (Mus. Zool. 
Acad. Caes. Scient. Petrop.). ; 
A Cephaloparnope eleganti (K1.) sec. ejus descriptionem ab 
H. Bischoff nuper consriptam”) valde discrepat imprimis staturä 
majore, capite occipite minus excavato, ligulà cum maxillis longe (magis 
adeo quam in Parnope grandiore Pall.) porrectä et attenuatä, meso- 
noto suturis longitudinalibus manifestis laxe punctato, postscutello in 
processum subverticaliter eminentem, apice ad instar caudae avis emar- 
ginatum producto, cujus processus parte apicali, sicut angulis postico- 
lateralibus metathoracis et episternorum expallido-testaceis, angulis posti- 
co-lateralibus tergitorum abdominalium 2-i et 3-ii in 4 valde porrectis et 
acuminatis, tergito ultimo dentibus apicalibus brevioribus et minus nume- 
rosis (numero circiter 14) armato, alis anticis parte apicali infumatis, etc. ?). 
Multo propius speciei nostrae accedere videtur Parnopes vareil- 
lesi Buyss.'?), qui in genus Cephaloparnops Bischoff itidem refe- 
SH. Bisichiott> rer 449! 
") Doleo, in Cephaloparnopis elegantis (Kl) descriptione citata Bi- 
schoffiana nil de tibiarum anticarum, de palporum, tegularum structurä 
notatum esse. 
10) К. du Buysson: Rev. d'Entom. Fr., XIX, 1900, pp. 156—157 ($$). 
Revue Russe d'Entom. XII. 1912. Ne 2. 
