27 



auletn plagula? altera sunt iiiami propi*. ob- 

 servala:) funnen både i Lappska fjällen, Vestei'- 

 botn och i Ljumkil. Tykkes vara different frå 

 Årundinncea icke allenast med mindre Blommor, 

 utan äfven med smala blad. Selander. (Quod 

 (iiclum, sive Soiandri sit a Lin. citalum, sive 

 Linnoei ipsius, prima fiiisse videtur origo Im- 

 jiis speciei, nuniiiie strictce, ab arundinacea in 

 Sj\ Pl. ed. 2. distinguendae. 



Specimina omnia sunt Calamagr. strida 

 Auctt. rec. 



(6) Agrostis rubra (maiin propr., el postea a Sm. 

 additum signum interrog., alque:) Sp. Pl. ed. 2. 



Specimen, quoad characteres, cum Ågr. 

 vulgärt With. & Auctt. convenif, minima vero 

 cum Agr. rubra Linna^i, cujus nomen hoc loco 

 errore quodam aj)positum videlur, quum flo- 

 sculi ubique mulici celeraeque nolas mani- 

 feste ad A. stoloniferam L. Fl. Suec. perlineant. 

 Color paniculce, in hoc specim. candide ochro- 

 leucus, non quidem solilus est Agroslidis vulg., 

 nullo vero modo cum iis congruens, quae at- 

 lulit Linnaeus ipse in Sp. Pl. ed. 1, ubi sua 

 manu addidit: vulgatissimum gramen, florens 

 panicula patentissima, disflorens anguhtissima ; 

 autumno totum rxdirum. Specimen au (em, de 

 quo hic agilur, pulius deQorescens est, ila ut 

 color ejiisdem esse planlae maturae habeatur. 

 Ceterum faciem ipsam insignem faciunt ra- 

 muli flosculis valde sccundis. 



(7) canina 5 (manu propr.; in parte papyri alia, 

 plagulae aflixa, a manu aliena:) Gramen mili- 

 aceum Vol. 4. pag. 352 N:o 4 (inf ra quod Lin- 

 naeus, quasi corrigendi caussa, repetivit:) Agro- 

 stis canina. 



