44 



Nullus vero lucus Suecicus liis speciminihus 

 appositiis est, quamquani in "Appeiulice'' Flora? 

 Suec. Linnaeus siia manu inseruit: Galium 

 saxatile — Scania australis Leche. 



144. Plan TA GO. 



(3) altissima (m. propr., atque locus:) H. U. 



Est Pl. lanceolatce Auctt. maxiine alliiiis, vel 

 potius forma ejusdem, magnilucliiie tantiiin 

 atque scapo minus piloso, foliisque glabris 

 diversa (ut etiam in Sp. Pl. Liunasus ipse 

 adnotavit), eliamsi spica hujus speciminis ovata 

 cum descriptione in Sp. Pl,, ubi spica "cy- 

 lindrica longa" vocalur, non conveniat. 



(4) (Sine nomine; a manu aliena tantuni:) B. 43 

 (sub quod Sm. addidit:) Gerard. 



Hane formam, etsi nomine careat, comme- 

 moravi, quia unicum est specimen hujus Ge- 

 neris, cum P. lanceolata omnino congruens, 

 pro qua verisimile Linneeus eliam ipse id 

 habuit, etiamsi nomen omiserit. 



(5) (Etiam nomine caret, sed manu Linnasi ap- 

 posilus est locus:) Gotl. (quod, praeter notas 

 cum descriptione Linna3ana congiuentes, pro- 

 bare videtur hane esse lormam diihiam, quas 

 in Fl. Suec. N:o 132 et in It. Gotl. pag. 216 

 alFerlur). 



Quantum e sj)eei(ninibus siccatis judieari 

 potest, haec forma ceteris omnibus notis ad 

 P. lanceolatam pertinet, sed faciem ha bet pa- 

 ullo diversam ob lanam in petiolis foliisque 

 junioribus copiosam (albam sec. Fl. Suec, 

 sed lunic forsan vetuslate flavam), quae in 

 foliis ceteris ad j)ubescenliam transit. — Quod 

 ad longitudinem scapi, cum foliis eomparati, 

 altinet, scapi in speeimine minorc biunciales 



