55 



nit,- iiec facile G. purpurea est, quamobrem, 

 qiuim etiaiii iiullus locus est appositus, spe- 

 cimeii JNorvegicum iiidicans, hoc loco her- 

 barium Liniiaei miiiiine est aptum ad com- 

 poiiendam litern, quam generaveriuit scripta 

 ipsius hac de specie, utrum lutea vera, ut 

 docent Spec. Pl. et Flora Suecica, si t un- 

 quam inträ limites Scandinavise reperta, an 

 planta indigena, cui locis citatis id nomeii 

 imponitur, sit purpurea primum non bene 

 agnita. 



Quod dubiuni, nisi cbirographa, quae di- 

 cunt, Linntei in herbario, ea certo, quae in 

 libris ejus adsunt, tollere possunt. In pa- 

 gina enirn ultima sui exeniplaris Florae Sue- 

 cicas edit. 2 hcec sua manu adnotavit: r>n.22l 

 Gentiana lutea est Getitiana purpureay>; atque 

 idem in suo exemplari Spec. Plant. ed. 2 

 ipse e locis ad Gent. luteam receptis voca- 

 bulnm Norvegicis (se. alpibus) delevit, locum 

 vero eundem, sub G. purpurea indicatum, 

 retinuit. Ex. quo constat, Linnaeum ipsum 

 posteriore tempore, quasi veram purpuream 

 agnovisse Gentianam in Norvegia lectam, quam 

 prius sub nomine lutece meminerat. 



(5) Centaurium H (manu propr., alque sub uno 

 speciminum:) Algir. 



Haec etsi specimina non sunt Scandina- 

 vica, forniEC tanien nostrati, sub nomine Er^y- 

 throice Centaurii apud om nes Auctores Scan- 

 din. recentiores commemoratae, simillima at- 

 que cum ea plane eadem sunt. 



