62 



tissimam leginius iii Anglia meridionali, cu- 

 jusque ligLiiain viclc in Eiigi. Bol. 939. 



(2) angustifolium (nianii propr.). 



Quod ad folia altinet, quoruui lobi spi- 

 thaniei, aiigustissimi, liiieares sunt, hoc siiie 

 dubio, id quod iionieii ipsiim adscripLum iii- 

 dicat, est varietas j9 //. Spliondylii Sp. Pl. et 

 Fl. Suec. Idern etiain non solum ob folia, 

 sed ob llores quoque, qui oniiiino sunt iidem 

 ac i II praecedeiite, cst H. sibii'icum var. an- 

 gustifolium Fr. et Hartm., cujiis cum forma 

 apud nos vulgatissinia totam faciem omnes- 

 que notas babet communes. 



(3) Heracl. angustifulium (vi\ manu Linnaei; — 

 postea a Smitbio additum:) ? 



Hoc specimen, quod ad formam foliorum, 

 inter priora duo quasi intermedium est, lo- 

 bis folioruni augustis, ut in num. 2, brevi- 

 bus vero etiam, ut in num. 1. Utrum au- 

 tem ad /i. sibiric, an //. Sphonclyl. referen- 

 dum sit, diliicile est dictu, (juum llores 

 omnino desint. Fruetus, qui adest matu- 

 rus, om nes babet notas Ihraclei, quale boc 

 genus terminant Recentiores. 



(4) sibiricum 2 (manu propr.) 



Hoc omnibus ex partibus, quum foliorum 

 tum llorum, idem est ac num. 1, seu H. si- 

 biricum Linn. et Auctt. Suec. Recent. 



(5) Sibiricum 2 (manu propr., aeque ac locus:) 

 H. V. 



Haec forma ob folia ad praecedentem se 

 babet eodem fere niodo, ac num. 2 ad num. 

 1, nisi quod lobi foliorum serrati sint in bac, 

 quum integerrimi sint in num. 2, a (juo de 

 cetero in nihilo dillerre videtur. 



