64 



minibus Linnceanis comparavinuis, imllam 

 clifieientiam inveiiieiiles. In herbaiio aii- 

 tem lociis oninis deest, ita ut nuilomodo 

 scire possimus, utruni haec specimina reveia 

 inträ Sueciam Iccta, an externa sint. Hoc 

 tamen posterius potius est putandum quum 

 ex eo, quod Linnaeus saepius pro specimini- 

 bus Scandinavicis plantaruni, nunc vulga- 

 rium, nunc rarissimaruni, externa ad se missa 

 in herbario suo conservavit, tum ex eo, quod 

 baec species numquam est revisa in loco Ro- 

 seniano prope Christianstadiam, Quamobrem 

 opinio, quam jam veterem habent Botanici 

 nostri, plantam Rosenii, a Linnaeo proposi- 

 tam, fuisse Sium angustifoL, ob faciem primo 

 adspeclu parum abborrentem, certa videtur. 

 Quod ut conlirment, accedunt dicta Rosenii 

 ipsius in Obs er v. Bo t an., ubi involucrum 

 in sua planta 7 — 8-pbyllum observasse se 

 dicit, quod non modo faciem redderet Sio 

 angustifolio simiJiorem necesse fuit, sed clare 

 etiam prol)at, specimina berbarii Linnasani 

 numquam esse a Rosenio visa. 



359. Oenanthe. 



Inter formas bujus generis neque ulla est, quae 

 inscripta sit crocata, neque ulla, qua^ ad il- 

 lam speciem pertineatj neque demum un- 

 quam talis forma videtur in berbario ad- 

 fuisse, quum neque Linnaeus in suo exem- 

 plari libri Spec. Plant., neque Smitbius in 

 Sjst. Veg. ed. 14-, eam solita designaverit 

 nola, qua ubique usi sunt, ut in libris illis 

 notarent species, quas continuit berbarium 

 Linna^i. Oenanlhe crocata Fl. Suecic. igilur, 

 ulrum revera indigena fuerit, an non, ex 

 berbario ejus non polest ilbistrari. 



