74 



longas, obtusas biisi ovala. Qua igilur canssa 

 hoc speciineu nd B. obtusijolium relcral K ii n t h, 

 iit indical cel. Friesiiis iti Bol. Not. 1841, 

 iiobis non patet; eliainsi lioc luiiioiis habeii- 

 cliim est nionienti, quum ex eo nulkuii dii- 

 bium fial, qiiin opiiiio Friesii 1. c. el in Nov, 

 Fl. Suec. pioposita de R. acuto lÅnnaano ve- 

 lissinia sit, addilo tantuni ad R. cristatum et 

 ohtusifolium, qui acutum Linn, prima riutn con- 

 slilueruul, etiam conglomerato, queiii propter 

 simililudineni cutn obtusifolio Liiinaeus verisi- 

 mile conjunxit. Praeterea inodo observandum 

 est, Smitliium isi Flora Brit. vitleii ex aii- 

 cloritate speciminis hujusce iii beibario asser- 

 vali conglomeratum sub nornine acuto propo- 

 suisse, sed diagnosin ad opera Liuiiaei nec 

 ad speciinen acconimodasse. 



(7) obtusifolius 41 (raanu propr., aeqiie ac piope 

 specimen:) H. U. 



Racemi reiiioli, iiiferiores (oliati, (olia cau- 

 lina lale ovata vel sidjoxalia apice rolundalo- 

 obtuso, perbeiie quideiii I{. obtusifolio Auctt. 

 respondeiit, cujus laciern eliam externa ni boc 

 speciiiien habet; Iructus vero alque lolia la- 

 dicalia desuiit, adeo ut dnbiuiu reslet, ulrim» 

 boc ad obtunifoL, aii ad divaricat. Fr. potissi- 

 mum sil duceiiduin. 



(8) obtusifolius (maiiu propr., atque:) //. V. 



Hoc specinien friictiiin i^erit, alqiie, ut It»- 

 cus adscriptus iiidicare videtur, idein verisi- 

 inile est ac prius, cujus notas enunieratas 

 babet omnes, ad qiias niuic qiinque maj^is es- 

 senliales e fVnctu sunitce accedinit; lacini;e 

 enirii perigonii (fVuctiteri) inleriores duplo, 

 quam in R. obtusifolio Aiictt., majores sunt, la- 



