95 



herharii coiiveniiinl, nisi quofl CcTulis »foliis 

 petiolisve brevior» minime possit clici; 

 luelius auteni, vel ita beiie cuni subacaidi Sp, 

 Pl. ed. 2, cujiis (lescriptio ex inagua quidem 

 parle cadeni est ac iii edit. I, nianifesto ta- 

 men enieiidata, conveniuut, ut facile crede- 

 res, haec ipsa specimina ibi esse de.scripta. 

 Nec talis opinio ex eo tollitur, quod nume- 

 rus ad Sp. Pl. ed. 1, nomen autem ad edit. 

 2 pertiiieal, sed potius confirmatur,- ut enim 

 ex colore pigmenti, quod dicunt, atque ex 

 stilo ipso, paullo diverso, apparet, nunierns 

 fuit primum adscriptus, acaulem edit. / spe- 

 ctaiis, iiomeu vero subacaulis serius, verisi- 

 iiiile quum edenda esset edit. 2, vel etiam 

 post eani edilam, additum. 



A figura apiid Gmel. Sib. III 36 b, quam 

 in Maiit. p. 4(X), cujusqite nornea iii Sp. Pl. 

 ed. 1, Liiinaeus buc lefert, planta in herb. 

 asservata, ad forniam foliortun et serratu- 

 ram, omnino dillert. 



Cum speciebus lecentiore tempore deter- 

 minatis formam hanc Linnneanani comparanti 

 niox patet, eaui a forniis omuibas Scandi- 

 navicis valde dillerre, nec iiiter illas minus 

 a P. cinerea Vill. seu incann, ad quam coni- 

 plures suhacaulem Linn relLdorunt. Ab illa 

 enim dignoscitur scapis uni- vel bifloris, 

 floribus mnlto majoiibns, cal}^'ce dense incano- 

 stellato, foliis omnibus ternatis, cum pe- 

 tiolis donsissime stellato-tomentosis, foliolis 

 coriaceis cuneatis, de cetero integerrimis, 

 apice vero obtuso truncatove 3- 6-dentato. 

 Quorum fere niliil in speci minibus vi- 

 dimus scandinavicis; iu germanicis aulem, 

 iioinine cineretv. acceptis, forma saltim fo- 



