99 



Gum genevensi Spcc. Plant. edit. 2, et Syst. 

 Veget. bene con venit,- eadem vero quoque est 

 A alpina /3 arkla Fr. Nov. ed. 2, sen forma 

 caiile calyceque lanato Åjugm genevensis Auct. 

 Suecor., quae eliarii iii Scania legituij a priore 

 de cetero niliilo differt. 



(4) (Sine nomine,- sed praecedenti affixa; manu 

 Linnfei modo numerus:) 3. 



Etiam liaec est Ajugce genevensis Auct. Sue- 

 cor. forma ob birsutiem quasi inter priores 

 duas intermedia. Specimina singulis bis for- 

 mis ad unguem respondentia, inter se vero 

 minime distinguenda, ipsi priore anno prope 

 Rbenuni piuribus locis Germaniae legimus. 



730. Mentha. 



(1) sylvestris — a, 2 (manu propi:.; numerus ta- 

 men prius scriptus, et ad edit. I Spec. Pl. 

 allegansj — locus etiam additus est:) H. U. 

 (Smitbius adscripsit:) conf. Hall 22G & 227 

 — spicata /3 Sp. Pl. 1. 



Om ni no spicatce j3 longifol. Spec. Pl. ed. •/, 

 i. e. sylvestri Spec. PL ed. 2, quod nom en in- 

 scriptum est, respondet; at vero eadem non 

 minns est optima M. sylvestris Auct. Suecor. 

 plero7'umque, v. c. Hartm. Fl. Scand. edd. 4 et 

 5, seu M. sijlvestris vulgaris Fr. S. V eg. Scand.y 

 cujiis specimina dislributa sunt in Herb. 

 JNorm. f. IX n. 11, a M. sylvestri Friesii sensu 

 vera Herb. Norm. f. I. n. 48, Mänt. 3 et S. Veg. 

 Scand. longe recedens. 



(3) hirsuta (manu propr., a^que ac:) Halland. 

 Osheck. 



NuUum dubium esse potest, quin baec ipsa 

 sit planta, cujus in Mänt. 1 p. 81 sub no- 



