107 



ullam aliam nostrarum specierum pertinet, 

 sed notis omuibus potissimum, ut monet 

 Smithius, est S. pyrenaic. Linn., quocl Nastwt. 

 pyrenaic. Br. et Auct., cujus specimen liocce, 

 Linnaeo, jam loiige priusquam lianc speciem 

 distingueret, missum, ille facile primo obtutu 

 pro suo sylvestri habuit, ideoque sub hoc 

 nomiiie iii herb. inseruit. 



(6) arenosum 8 (m. propr.; a Sm.:) Loes. Pruss. 

 t. 45 (atque iu alia chartae parte, manu ve- 

 lisimile ejus, qui invenit, hoc nomeii Bauhi- 

 niaiium:) Eruca ccerulea iii arenosis proveniens. 



Descriptioni Liiiiiaeaiiae optime respondens, 

 vix dubie verum est Sisymbr. arenosum Spec. 

 Pl. Cum speciminibiis Arab. siieciccB Fr.Veg. 

 Sc. seu Ar. arenosoi var. macilentce Hartm. ed. 

 5, qiiae, ex Suecia media, comparandi caussa 

 attidi, de cetero coiiveiiit, dilfert vero foliis 

 radicalibus magis coiispicue lyrato-ruiiciiia- 

 tis, rigidioribus magisque stellato-hirsutis, 

 caidiiiis quoque rigidioribiis densiusque pi- 

 losis, tVequeiitius deiitatis, peduiicidis ple- 

 rumque brevioiibus, petalis ridjeiitibus, sili- 

 qiiis loiigioril)iis (biiuicialibus). Ob quae, etsi 

 semiiia noii licuit exatuitiare. Arab. arenosce 

 Scop. et Recent. lorma videtur esse primaria, 

 Europae mediae, nec Scandinaviae, incola. Ne- 

 que hoc specimeii iii Scaiidin. lectiim esse 

 potesl, quum nomeii adsit istud Bauhin,, iu 

 diversa cbarta maiiu alieiia scriptum, id quod 

 apud eas taiitum berb. LiiiiicCaiii plantas iii- 

 venire soles, quas Botauici exteriii miserunt. 



(7) (Sine uomine manu Liiinaei adscripto^ sed 

 immeriis tamen:) 8 (atque iii pagina postica :) 

 Cardamine? in Esbo paroeciaj. Nylandiiu (qui 



