109 



maiiifesto perliiienlia, quibiis ideni etiani 

 iiomeii Liniiaeus acls(Mipsit; haec vero quoque 

 suiit externa, quuni uiii locum Uisp., alLeri 

 iioiiiea Jacquinii (qui iiiisit) adscripserit- Spe- 

 cimeii itaque niilluni certo scaiuiinavicum 

 liujus plaiitae iii herbario adest. 



837. Erysimuai. 



(2) Darhnrea 2 (m. propr.). 



Oiiniibus notis cum E. Barharea — a. Linn. 

 FL Suec. optime couveiiil, iiec miiiiis ob tlores 

 perinagiios, pedunculos patentes, lobuni ter- 

 miiialem foliorum iiiiorum cordato-rotuii- 

 dum, formamque folioruni ceterorum atque 

 totuni habitum Barbarecv vulgari Auct. Scand. 

 recent., quae p Waldenb. FL Suec. et Fr. Nov. 

 ed. 2, respoiidet. 



JNuila alia forma buc pertinens, nec ulla, 

 quae j3 iiiscripta sit, iii herbaiio asservatur. 

 (6) liieracifolium (m. propr.). 



Omiiino est E. hieracifolium Auct. Scand. re- 

 cent., forma vulgaris, robusta, densifolia, quae 

 Eiys. strictum Koch. Syn. ed. 2, et cujus spe- 

 cimeii Cel. Friesius iu Herb. Norm. VIII n. 

 20 exhibuit. 

 (6) Sisymb. hieracifolium (m. propr. simul cum 

 signo:) € (Plagula est priori afiixa). 



Hoc, quoad Qores, folia, magnitudiiiem et 

 habitum optime cum Erys. Iiieracifol. Auct. 

 Scand. rec. forma graciliore, simplici coii venit, 

 qufe Cheiranthus alpinusSm. et Wahlenb. Fl. Lapp. 



839. Gheiranthus. 



(1) Erysimoides ■/ (m. propr.). 



Descriptioni in Fl. Suec. ed. 2 ad unguem 

 respoiidet, ita ut specimen esse ipsum pu- 



8 



