110 



tares, ibi (lescripliuii. Forma etiam videtur 

 esse EnjsiiJii grand i flora, quae in It. vestrog. p. 

 160 prope arcem bahusieiisem lecta clicitur. 

 Ab Erys. Iiieracifolio Auct. Scand. rec, quale 

 quideni et hieracifol. Linn. sensu strictiore et 

 Cheiranthum alpin. Sm. et Wahlenb. complecti- 

 tur, differt floiibus permagiiis aUjue stigniate 

 bilobo siliqua triplo latiore, licet ceteris ex 

 j3arti-biis cum hoc liaud niale coiiveniat. Est 

 vero ex specieljus recciUius slabililis oniniiio 

 Erys. odoratum Ehrh., (juale apud Kock in Syn. 

 ed. 2 proponitur atque apud Reich. n. 4393 b 

 depingilurj bi eiiiui sunt cliaracteres spe- 

 ciminis praesentis: caulis angulosus sparse 

 adpresseque pubescens, folia ianceolata re- 

 niote denlata, pilis stcUatis scabiiuscula, Hö- 

 res pedunculis duplo longiores, calyce clauso 

 ghdjerrimo, unguibus petalorum elongatis 

 sublinearibus, la minis roLundatisj siliquae 

 (quae tantum immaturae adsunt) pedunculis 

 multoties longiores, adpressse, lineares, raro 

 adpresseque pilosae, stigmate sessili, lato, bi- 

 lobo, pubescen te. 



Hoc igitur specimen opinionem Botani- 

 corum communem confirniatj sequentia au- 

 tem dubia nova movent, quuQi ex iis alia, 

 eodem nomine inscripla, ad diversas perti- 

 iieant formas, alia autem, quce ejusdera sunt 

 forma% diverso nomine inscribantur. Praeter 

 quod in j)lerisque nomina, a Linnaio atque 

 a Smitliio adscripta, inter se opposita sunt. 

 Quae ([uum ita sint, nec mea experientia ad 

 hasc omnia extricanda vel singida quideni 

 specimina certo determinanda sulliciat, utilc 

 duxi, ne rem facerem delcriorem, boc loco 

 specimina liujus Iribus sequentia, cum dif- 



