115 



Speciinen hocce, atlmoduni singulare, iiuli^ 

 care videtui', G. rotundifolium IJnrnvanum pri- 

 inilivum, quod aliis in operibus iiiiisque tem- 

 poribus Linijceiis aliler descripsil, non duas 

 tanlum illas formas, quas postea ipse el de- 

 nique Botanici fere oinnes dlstiiixeriiit, com- 

 plexum esse, sed Lres polius; quaruni piae- 

 sens eodein niodo, ac desciiptio LiniicTana G. 

 rotundifolii prima iii Fl. Suec. et Spec. Pl. ed. 

 1, in se habet conjunc.tas complures nolas 

 utriusqiie speciei, postea iii Spec. Pl. 2 eL 

 JVlant. distinctas, nempe G. rotiindifolii sensu 

 strictiore, ut ita dicaii), atque G. pusiHi, et ta- 

 men ab uliaque per se est diversa. INomeii 

 enim el luimeiiis, pra-senti specimini manu 

 Liiman adscripla, iinllum relinquuut dubiuin, 

 qniii boc Linnaeus ad rotiindi/. Sp. Pl. ed. 4 

 iflaLnm vohieril, qiiod idein est ac rotundif. 

 Fl. Suec. ed. 2 (qiiem libi-, ipse quoque hiic 

 citavit), nec uiiquam specimen mebus cum 

 descriptione con venit, qiiam pitPseiis ciim 

 descr. luc. cil. Idem aulem neque est rotundif. 

 Sp. Pl. ed. 2 et Mänt. (^rotundif. sensu strict.), 

 iieqiie pusillum Sp. Pl. 2 et Mänt., dilleit 

 euim v. c. al) illo calyce niutico, ab boc pe- 

 lalis integris. INeqiie melius ad ullam spe- 

 cierum respondenlinm Aiiclor. rerent. perli- 

 net; a rotundifolio enim, (juale Kocb in Syn. 

 ed. 2 et Haitm. in FL Scand. 5 id babent, 

 seu viscidulo Fr., difFert calyce mulico, petaKi 

 fequanlc, formatjiie roUoriim (qua: ad pusilliini 

 accedil), a pusillo antem Auct. cit., seu rotun- 

 dif. Fr., canle piloso, pelalis inlegiis, arillis 

 (non adpresse) pilosis, seminibiis(jLie nticida- 

 tis. Quae quum ita sint, atque jam inlerBo- 

 tanicos conveniat, Liniia^i G. rotundif. Mänt. 



