121 



lius exlerniitn, quam Suecicum iiabeiidum 

 esl. Idein eliani e speciebus, apud auclores 

 recenliores receplis, polissimum ad L. latifo- 

 lium Europce iiieridionalis pertinet, qualeiii 

 liunc apud Kocliiuiu invenimus. Differens 

 eniin calj/ce, ciijus denles diio superiores ce- 

 leiis iiiulto latiores et breviores suiil, a L. 

 silvestri, folia habet unijuga, foliola ovali-Ian- 

 ceolala, brevia (vix Iriuiicialia), stipulas la- 

 Llssiiiia.s, caulem petiolosque late alatos. Se- 

 mina nulla adsiint; cetera autem, nec minus 

 babitus, speci minibus meis ex Europa meri- 

 diorn. simillima sunt. 



(5) latifolius (m. propr. factum emendatum pro 

 liis manu, ut videtur, aliena primum scri- 

 ptis:) an varietas Lathyri latifulii? Sw. fol. ovaia 

 nec lanceolata. 



Priori de celero simillimum specimen, fo- 

 liola autem eliaui breviora, ovalia sunt; quare 

 ejusdem speciei certo babendum est. 



(6) heterophyllus 19 (m. propr.). 



Quod ad denles calycinos attinet, prioribus 

 similis, foliis autem et stipulis niulto angu- 

 slioribus, his caule vix latioribus, diversa vi- 

 detur forma. Insuper hoc loco semina adsunt 

 matura, quae dimidia hilum cingit, ita ut 

 prnesens specimen non possil non ad L. sil- 

 vestrem referri. 



926. Astuagalus. 



(7) uralensis ^7 (m. propr, £eque ac signum:) -G 

 (quod, ni fällor, indicat, specimen esse sibi- 

 ricum; idem enini signum plerasque in her- 

 bario plantas sequitur, quibus locus aliquis 

 sibiricus inscriptus; in pagina allera, manu 



