129 



Taraxaci Hartm. Fl. Scand., seu Oporina pm- 

 tensis Less. 



(4) duhium? 6 (m. propr.; posl quod Smithius 

 addidit:) inay he right. 



Qiiod venim fnerit LiiinaM H. duhium ex 

 lioc specimine eo minus coiicludi licet, quod 

 ipsi iiicertiim fuisse videalur, atque etiam 

 liaec species iu exempl. Linnaei libri Spec. 

 Pi. ed. 1 nola careat solita, qua, ut plantas 

 in herb. asservatas designaret, usus est. Ne- 

 que hoc csL H. duhium Lin., quod optimis 

 ductus rationihus cel, Friesius esse H. sue- 

 cicum jani edocuit, sed fornja est vulgata H. 

 Auriculce L. et Auct. recent., c. v. Fr. Symb. ad 

 Ilist. Hierac, cujus ununi tantuni specimen 

 aliud (v. num. 6) in heibario adest. 



(5) Auricula 7 (m. propr.j numerus vero deinde 

 deletus hoc quoqne specimen icddit incertum.) 



Per errorem aliquem spccimen hoc loco 

 adest, quod minime ad H. Auriculam, nec 

 quidem ad Stirpem /7. Auricida', sed mani- 

 festo ad Stirp. H. prcealti peitinet, qualem in 

 Symb. ad Hist. Hier. Cel. Friesius distrilm- 

 tionem hujus Generis specierum in greges 

 comparavit. Dillicillimum antem, mihi qui- 

 dem, est, ex specimine hocce sicco pro certo 

 discernere, ad quam hujus Stirpis speciem 

 pertineat^ quantum tamen videre licuit, po- 

 tissimum est B. fallax seu collinum Fr. 1. c. 



(6) cymosutn J.E.S. (manu Smithiij m. Liiinaei 

 numerus:) 7 (atque in pagina postica:) Pilo- 

 sella minor, folio angiistiore minus piloso repens. 

 J. B. 2 p. i040, Gmelin — Ualntat in liossia 

 el Suecia. (Plagula est j)riori alUxa). 



