14( 



Omniiu) est forma in Scandiiiavi;» vulga- 

 tissima F. montancv Åuct. omn. scand., a pii- 

 ore niiiiiiiie specie tlistingueiula. 



Filaginis -pijramidatcc Spec. Pl. neqnc no- 

 nien, neque specimen, iisquam in herb. adest; 

 uec, id quod jam aiitiquitus cognitum est, 

 forma ulla ibi asservatiir, ad F. minimam Fr. 

 referenda, quae Linnseo pLuie ignola certo fuil. 



1052. Viola. 



(1) hirta 6 (m. propr.^ postea autem manu all- 

 ena, forsan Solandri, adscriptum est:) sagit- 

 tata Soi.r, (In parte chartae diversa alius, ve- 

 risimile mventor, scripsit:) Viola foliismaximis 

 }ni'sulis, ad basiii nonnihil aurieulatis, e radice 

 pedunculos emittens. 



Quod ad indumentum attinet, V.hirtce qui- 

 dem hand dissiniilis est, sed foliis elongatis 

 basi subsagittata, sepaiis acutissimis valde ab 

 ea differt, atque ob has notas ceterasque po- 

 tissimum, ut jam Solander perspexit, V. sa- 

 gittata Aiton videtiir esse, cujus cum descri- 

 ptione in Hört. .Kew. III, p. 287 bene con- 

 venit, excepta tantum pilositate omnium fere 

 partium densiore et mHgis conspicua. 



(2) palustris 7 (manu propr.). 



Haec foliis longioribus ovato-cordatis, acu- 

 tiusculis, bractea pedunculi flori approximata, 

 et ceteris omnino est V. epipsila Led£h. qualis in 

 Hartm. Fl. Scand. ed. 5, seu V. suecica Fr. in 

 Bot. Not. 48å9, p. 60; qiiae, etsi eevo Linnaeano 

 praetervisa nec a palustri distincta, in complu- 

 ribus Sueciae provinciis tam vulgaris est, ut 

 minime sit mirandiim, eam forte saepius fuisse 

 jnter specimina verae palustris collectam. 



10 



