148 



MOINOECIA 



1095. Sparganium. 



(1) erectum (m. propr.; atque iii diversa cliartee 

 parte, maiin aliena, forte inventoris:) Spar- 

 ganium foliis assurgentihus triangularihus. Flor. 

 Lap. 345. N:o 30. 



Hoc omnibiis characteribus atque toto ha- 

 bitu est Sparg. siniplex Huds. et Auct., cujus 

 a specimiiiibus suecicis allatis prorsus iiihilo 

 differt, nisi caule foliisque iioniiihil angusti- 

 oribus. Nibil vero adscriptmn est, quod si- 

 gnificet, iitrum pro a, an /3 Fl. Suec. et Sp. 

 Pl. Litinagiis id. habuerit. 



(2) natans 2 (m. propr., post quod Sniithius ad- 

 didit:) verum. (Praeterea nianii eadem ac in 

 priore adscriptum est:) Sparganium foliis com- 

 planatis, natantibus, spicis paucissimis. Hall. Stirp. 

 Helv 260. N:o 31 



Est forma vulgaris piimila (4-niicialIs) Sp. 

 minimi Bauh. et Fr. Bot. Not. iS49, quod, 

 ut edocuit Cel. Friesius 1. e., ab auctoribus 

 botanicis Eiiropae medias et australis semper 

 pro vero Sp. natante perperam babitum est; 

 atque, jam a3vo Liiuiceauo a multis confu- 

 sum, LiiiDcCum demum ipsum induxit, ut a 

 senteiitia sua prima (in Fl. Lapp.) diseederet 

 et hane formam (v. c. in Fl. Suec. ed. 2) 

 natanti subjnngeret. Ex lioc tan tum expli- 

 cari videtur, Linnaeum buic specimini ipsum 

 adscripsisse nomen natans, quamvis a natante 

 Fl. Lapp, primo et vero, quale in Scandi- 

 navia fere sola totins Europae obvium est, 

 valde differat. Ex bis etianl patet, speci- 

 men hocce tempore demum posteriore fuisse 

 in herb. insertum. 



