155 



misit:) Carex spiculis subfotundis in summo 

 culnio se contingentibus, brevissime pediculatis — 

 N:o 6. 



Tain ol) totum habilum, quarn ob notas 

 lere omnes, v. c. spicam terniinalem basi ma- 

 sculain, lat( lalts cluas totas temineas, infintam 

 broviter pedunculatam, stigmata tria, glumas 

 cuspidatas, fructiis nervosos, deiise punctatos, 

 brevissinie lostratos, baiic ad Caricem Bux- 

 baumii Waldenh. et Åuct. recent. potissimum re- 

 (Vrendani puto; quarnvis per negligentiam in 

 speciniine pi tieparando spica suiiuna lateralis 

 sit paiti terminalis infeiiori tnasculas adpiessa, 

 ita ut leie unam videantur constituere, atque 

 flores masculi latioque spicaium, nisi cnveas, 

 oculum facile tugiant, i(i quod Smilhio aliis- 

 qiie accidisse videtur, qui praesens specimen 

 ddbium, sequens autem certissimum habue- 

 runt, licet nibilo sane inler se dilferant. Du- 

 bium igilur Wablenbergii in Fl. Lapp. p. 

 233 aiiorumque, ainie hoc loco C. Gebhardi 

 pio vera canescente asservetuc, oniniiio lollitur, 

 DiHicilius autem, praecipue quum dissertatio- 

 nen! ejus bac de re videre mihi Jion licue- 

 lit, est dijiidicalu, an Cel. Dr Buott ad veri- 

 tatem propius accesserit, qui, ut indicat Ba- 

 bington (in Man. of Brit. Bot. ed. 2, p. 360), 

 ex aucloritate hujus speciminis monuit, C. 

 Buxbaumii Auct. pro vera Linnaeana canescente 

 esse babendam. Tali tamen sententias opera 

 Linnaei omnia repngnant, quibus, quum bac 

 de specie minime dubia sint, major certo 

 auctoritas tribuenda est, qnam soli herbario, 

 ante quod cognitum nemini nnquam in rnen- 

 tem venit, Caricem Buxbaumii prae aliis posse 

 snb canescente Lin. intelligi. 



