165 



el cluaiiiMi j)ro.\iiiiii sccjuciilium cjuuni oplitDC 

 cnnfinnant; excepla eiiim ralicjiie lanliini 

 sexuiini, cetcris piorsus omiiibus iiiter se tam 

 sijiiilia sunl, ut iieino fere diibitaret, quin ex 

 eadein arbore leda siiit. Insuper pra\sentis 

 plagul£e specinien, quoti, quanlum ex adnota- 

 tionibus quideni citatis concludendum, eodem 

 jure ac sequeiis pvo vera JiermaplirocL baberi 

 polest, ameiita floresque tola feiiiinea tanluin 

 exbibet, ideoque iie cbaractere quidera, in oper. 

 Linn. fere solo esseutiali babilo, a forma S. 

 peiitandroi vulgalissima diflfert. 



(2) hermaphroditica i (tn. propr. atque ilerum in 

 pagina allera:) Salix hermaphrodita. 



Arnenta quidem omnia et tola in boc spe- 

 cim. androgyna sunt, ternis staminum in pi- 

 slilla mulalis, binis modo formam suam re- 

 linenlibus, sed quod ad celera omnia, ut ja ni 

 iiidicavi, et antecedenti et sequenli similiimum 

 est. Quamobrem, idque eo magis quod au- 

 clor speciei ipse eam malam agnoverit, opti- 

 ma et sola quidem recta babenda est opinio 

 Wablcnbergii, in quam jam plerique Auctores 

 discesserunt, nempe S. hermapliroditicam for- 

 mam lantum monslrosam S. pentandrce esse. 



(3) pentandra 3 (tn. propr.; atque mann coUe- 

 ctoris, in diversa cbartas parte:) Salix pentan- 

 dra Flor. Lap. 370. Mas et [emina. — Gmel. 

 n. 7 (infra quod manu Linnaji lepelilum est:) 

 Pentandra. 



Hoc solum inter specimina, quoe sub bnc 

 nomine in berb. asservanlnr, ad forn)am S. 

 pentandrce Atict. cnrnmunem pertinet; eadem- 

 que prtE celeris a Linnaeo pro vera agnila 

 v ide tur. 



