171 



— N:o 9. Gmel. Sih. i, i'o5 (posl quae Liii- 

 iiteiis itrruni apfiosuil :) Triandra. 



Et nias el Itniiiia adsunl, qiia^ Jilqiie folia 

 :i (lescriplioiie S. iriandnv Sp. Pl. iiiliilo qui- 

 tlt-m (lifleruiit; omiies iiutcni iiolae eli.im iii 

 r<)!niuiii S. arnijgdalinw L. et Recenl. angiisli- 

 fnrmni npliiiie quadianl, quainol)ren) iiulJuni 

 resUil clubium, quin liae species iiiler se iden- 

 licoe siiit, id qiiod jan) [)leiique Bolaiiici .si[)i 

 liabfiU per.suasuni; qiiaiiivis Siiiilliius iii Fl, 

 Bril., iibi piceseiis specimen i[)suin ad trian- 

 drani merito vocal, ma<;is quain ullus Auclor 

 aliiis eas diveisas liaheal. 



(23) (Nonieu uullutn Linnaeus ipse apposuit, 

 sed iiuiiieium Fl. La[)p..) 3oS (posl qncm 

 SmiLhius, ut \idelur, addidil:) ? (inlraque:) 

 S. tenuifolia FL Lapp. ed. 2, p. 292. 



Raniulus lantuin j)arvus sU-rilis adesl, cu- 

 jiis formm maxiinum id ipsuni videlur esse, 

 qiiod iii Fl. Lapp. l. VII l fig. e. depicluni 

 est. Ex spccitbus leceiilioie ae\o cerlo sta- 

 bililis ad S. phylicifoliani maxiiiie sane acccdit, 

 elsi foliis iiigi icantibus S. nigricantem etiani 

 ifferal. Idtiii sinnd cutn Fl. Lapp. siiie dii- 

 blo fuiis est S. tenuifolue Sm. Fl. Brit. et Fr. 

 Nov. Mänt. I, p. 51, quae S. Diajolis Wahlenb. 

 Fl. Lapp.; cilatuin \eio Herb. Linn., quod 

 Sniilliius in Fl. Brit. p. 1052 atlulit, sic vi- 

 delur esse conigenduni, ut ille ipse, nec Lin- 

 naeiis, bujus nominis in beib. auclor indice- 

 lur; Linnaeus cnim nique boc, neque ulloaUo 

 loco in herb. id adhibuil. 



(24) (Sine noniine; manu lanluni Suiitbii :) 55"^ 

 Fl. Lapp? 



Hoc quoquc sterile est specimen, priori 

 baud dissiniile, sed (brnioe S. phylicifolia' ly- 



