172 



picae cliiim propius accedeiis, vtl ab hac haud 

 (listiiigucncla. 



(25) (Noinen luillLiin piope spocirneii aclsciiplurn 

 esl; scd maiiu Limiaci nmneii:) ^4 (ct) 553 

 (posL quem Sniitliius obstTva vil:) non est, sed 

 potius 31)2. (In pagina postica Iiasc synonviDa 

 sunt nianu LiiiiuKi aduolala:) Salix piimila 

 folio utrinque glabro J. B. — Snlix piisilla Ga- 

 rnerar, epit. — Sal IX Jiumilis repens Lobel. (at- 

 que prope lia^c dtio syuoDyuia ulliriia:) con- 

 ferat(^iir). 



Ob tormain folioriim curn descript. in Fl. 

 Lapp. n. 3v52 magis, ut. monuit etiam Sini- 

 tliius, quani cum n. 353 congruit, sed tameii 

 a specliniiiibus illius pioxime aiilecedentibus 

 diversa videtur. Eliani minus ad S. fuscam 

 Spec. Pl. 4 leferri potest, ad quam aller iiu- 

 merus adscrij)tus, 24, et synoiiymon primuin 

 delegaiit. Qucfi quum ita sint, dillicillimum 

 est pro certij dijudicatu, ad quain specierum 

 su;irum Linnaeus ipse banc relatam voluerit. 

 Nec multo lacilius cerlo dicUi, quoeuam sit e 

 speciebus recenlius determinatis. Prinioenim 

 in proesenle S. ovatani Ser., quae S. arbiisc. u 

 Waldsteiniana Koch., me agnovisse credidi, cu- 

 jus cum specimine meo allalo communia ba- 

 bet: capsulas subsessiles, conicas, albo-villosas, 

 sLjlum elongatnm, folia lenuia, ovalo-ellipLica, 

 raro subcieuulata, pilis j)rope .venas sericea, 

 et ciiiala, Iruticulum bumiilimun), celeraque 

 omnia, exceplis modo venis foUorum, quiv 

 minus dislincte sunt anastoniosanles. Deinde 

 autem amic. Andersson cam quoque conspi- 

 ciens, »foiiuain cerlissime esse S. phylicifoluv 

 in sunimis aij)ibus Scandinavia3 ol)viam, loliis 



anL>u';(is 



