182 



liormn et »appeiuJiculas diias ad basiii pe- 

 tioli» attiiiet, Tab. VIII fig. q dissimile est, 

 etsi folia duplo, et iillra, rnajora siiiit qiiam 

 iii lig. cit. Idein aiUein ctiam siii)illiiuuiu 

 est S[)ecimiui supra sub mim. ('^ö) ineino- 

 rato, atque, cuin speciebus nuiic temporis 

 stabilitis comparatum, jjotissiniuiii est Salicis 

 Lapp. Auct. scand. recent. forina foliis subtus 

 soliLo magis tonientosis. Allermn spccinien, 

 Lapponum inscriplum, est Ibrma ejusdem spe- 

 ciei primaria. 



(54) (Siiie nomiiie mauu Linnaei inscriptoj Smi- 

 tbius vero adposuit:) arenaria? Flo. Lapp. 562? 

 Alterum specimeii, quod fructiferum, cer- 

 tissime est S. Lapponum Auct. scand. recent.; 

 et buc quoque alterum, quod sterile, perti- 

 nere videtur, licet forma ioliorum paullo 

 diversa est. 



(58) 364 (m. propr., atque maiui Smitbii:) fusca 

 ex auctoritate Flo. Lapp. (iManu etiam Liun^ei 

 in pag. altera addita sunt hasc:) Salix humilis 

 alpina folio myrti tarentini subtus incano. Oli. — 

 Salix alp. puniila rotundifolia repens, injerne 

 subcinereay 



llaiic pro »arcbetypo illo origiiiali, in Fl. 

 Lapp. descripto», babendam esse, cum quo 

 specimina anglica in Fl. Brit. p. 1060 et 

 61 descripta prorsus convenire Smitbius do- 

 cet, et in quo, secund. ejus descriptionem, 

 alii S. versifuliam Wg. agnoverunt, baec pro- 

 bant: numerus inanu Linna^i adscriptus, Fi. 

 Ijapp. speclans, synonymon Riidbeckii cita- 

 lum, specimen ipsum, cum deseriptione in 

 I* 1. Lapp. et Suec. ])ene congruens, at(pie ab- 

 senlia denique in berb. aliorimi S|)eciminum, 

 codem luodo designalorum. 



