185 



vd. 2) S. anguslifoliam Wulf. seu incubaceam 

 Willd et Auct. german, esse monuit. Exce- 

 |)la eiiiui sL'C]iieiile, qiia^ jjaucas sanc notas 

 oflert, nuUa alia sub hoc iioniiiie iii herb. 

 Limi. asservatur, Cum clescr. in Spec. Pl., 

 quo niimeriis adscriptiis spectat, beiie coii- 

 veiiitj quaiiiobrem, atque quuni contra ju- 

 (licium Smithii hoc loco nihil afferri possit, 

 lectissinuim videlur ex lioc specimiiie con- 

 chidere, S. incubnceam Linn. Sp. Pl. oinnino 

 esse anguslijoliam Wulf. et Auct. Insuper tam 

 a S. repente et rosmarinifulia, qiiam a plicata 

 Fr., ad quam S. incubaceam Fl Suec. referen- 

 dam Cel. Friesius edocuit, oninino difTert. 



(64) Snlix incubacea (m ])ropr. in pagina postica). 



Ramulus oum amentis tantum inasculis, 

 JLHiioribiis, foliis nullis hcic asservatnrj quare 

 detcrininari vix potest. Magnitudo tameii 

 at([ue habitus S. repenti conveniunt. 



(65) rosmarinifolia 25 (ni. propr, aeque ac si- 

 gnum:) }) (Sniithius post nomen addidit:) 

 nequaquam JES. (supraque:) angustifolia Wulfen. 

 Prof. Mertens. 



Mlrum est, Smithium nomen angustifol. 

 non incubaceoi Jierb. (nnmero 63), sed huic 

 inscripsisse, quum tanien ilhim, nec banc, 

 esse anguslifol. 1. supra cit. indicaveiit. JNuni 

 ex eo concludenduni est, illuni has anibas 

 pio eadeni liabuisse, vel erratum quoddam 

 eoniniisisse? INiniis tamen inter se diversae 

 videnliir, ut pro eadem babeantur; piae- 

 sens eniin, ciijus quoque folia sola adsunt, 

 onmino est S. rosmarinifolia tam Linn., quam 

 Åuct. recent. 



