Monographia Aquifoliacearum. 383 



eirc. 8 — 12, minoribus itlerumque intermixtis, sub angulo eire. t50— 70" patentibiis, ad 

 apicem versus (i. e. introrsüm) arcuatis, supra prominulis iuterdumqne iiiedio longi- 

 tudinaliter et teiiuissime inseulptis, subtus prominentibus margine anastoniosantibus 

 eumque nervis intermixtis tota superficie rete deusiusculum manifeste pro- 

 minens formantibus. 



Inflorescentiae in folior. axillis multifasciculatae, glaberrimae, ? 1- 

 florae, pedicellis validis, crassis i. s. nigrescentibus, 10 — 12 mm longis. 1,5 — 2 mm 

 crassis, medio vel sub medio 2-prophyllatis, prophyllis parvis, triangularibus, acutis 

 eirc. 1 mm longis et basi latis. Flores § 6 — 8-meri, maximi. Calyx sub- 

 patelliformis 7 — 8 mm diam., glaberrimus, lobis tubo inerassato brevioribus, late 

 triangularibus, obtusis vel rotundatis, eirc. 2 mm latis, 1 mm longis, sub lente 

 grosse serratis, dentibus ciliolatis, ciliolis deeiduis. Corolla rotata crassiuscule 

 earnosa, petalis ellipticis vel elliptico-ovatis, ad eirc. '/:) — '/.-. altitud. connatis, 5 — 

 5,5 mm longis, 2 — vix 3 mm latis. Staminodia jjetalis paullulo breviora, an- 

 theris cordato-subsagittatis, apice interdum subapiculatis, coneaviusculis. liberae fila- 

 menti parti subaequilongis. Ovarium fl. ? obtuse conicum, i. s. longitudinaliter sul- 

 eatum, stigmate depresso subpyramidato eoronatum, cire. 4 mm altum basique 

 erassum, 6 — 8-loculare, loculis ovulisque parvis. Flor, q' et fruct. nondum noti. 



Melathallus diospyrifolius Pierre nomen tantum in Flor. L'odüncli. IV. in 

 adnot. ad I. Thorelii. 



Habitat in Brasilia loco natali aceuratius non indicato: Ackermann. 



(F. s. //(. lierb. BeroL). 



Obs. Species magnifica, omniumque lUcmn pulclierrima, (|uam non melius, neqne 

 id qnod locum natalem neque qiiod flores fructusque attinet, notam esse querer. Maxime 

 I. grandi Reiss. affinis est, quae tarnen ramulis gracilioribus, foliis minoribus, tloi'ibns mino- 

 ribus est diversa. 



197. I. lougipetiolata Loes. spec. nova. Arbor glaberrima. Rami subleretes 

 longitudinaliter ruguloso-striati, i. s. nigreseentes, sparse lenticellis pallidis ovalibus vel 

 oblongis, 0,5 — 1 mm longis obteeti, usque 6 mm crassi; ramuli validi, ascendentes vel 

 patentes striato-sulcati, nigreseentes, vix angulati, 2,5 — 4 mm crassi. Folia interstitiis 

 6 — 25 mm longis dissita, erecta vel rarius patentia, stipulis obsoletis, longe (2.7 — 

 4,3 cm longe) petiolata, petiolo quam lamina tantum 1,5 — 2.4-plo breviore, subvalido 

 subrecto, i.s. brunnescente vel nigrescente, 1,5 — 3 mm erasso, supra medio longitudinaliter 

 sulcato, lamina anguste decurrente subtus utrinque iuxta marginem suleato, vel tantum 

 obtuse 4-angulato, longitudinaliter striato- suleato, saepe i. s. transversaliter ruguloso, 

 oblonga vel ovali-oblonga raro subovata, margine praecipue ad basin versus 

 revoluto, integerrimo, basi cuneato-obtusa vel euneato-acuta, rarius obtusa, 

 apice acuminata, aeumine saepe oblitterato, 7,5 — 14 plerumque eirc. 10 cm longa, 

 lamina eirc. 5,5 — 10 cm longa, 2,5 — 5 plerumque 3 — 4 cm lata, crassiuscule cori- 

 acea, i. s. supra nitida, subochraceo-brunneseentia, subtus paullubi pallidiora, costa 

 media supra impressa vel insculpta, subtus expressa vel acute prominente, 



