74 



Deroplaœ cafjra Stal, En. Hem., III, p. 26 (1872). — Lethierry et Severin, 



Cat., I, p. 39 (1893). 

 Deroplax obscura Lethierry et Severin, Cat., T, p. 39 (1893). 



Corjncs ovale, modice convexum ; totum varicolor, lerrugiueum vel griseo-llaves- 

 cens, siibtus pallidius, flavescens; dense distincteque fusco-vel nigro-punctatuui, puuctis 

 ventris ad partem decoloribus, disco ventris hevi. 



Caput triangulare, convexum, minus quam apud D. circumductam nutans, fere 

 fOque longum ac latum ; lobis aequilongis, marginibus levissime sinuatis, carin;i 

 marginum lateralium IkuuI obsoleta ; marginibus lateralibus lineisque duabus mediis 

 [jercurrentibus, nigris. Buccube ante médium sat elevatœ. 



Rostrum basin ventris attingens, articule secundo coxas médias subattingente, 

 sequentibus simul sumtis longiore, tertio et quarto inter se subaequilongis. 



Antennœ bnsi margine antico prostethii tect^e, ferruginea) aut flavescentes, articulo 

 ultimo fusco vel nigro ; articulis primo et secundo suba?quilongis, tertio secundo 

 multo breviore, quarto secundo longiore et quinto breviore. 



PronoUmi sexangulare, duplo latius quam longius, capite longius; angulis posticis 

 obtusis, angulis lateralibus leviter prominulis ; marginibus lateralibus anticis subrec- 

 tis, vix sinuatis, anterius saltem ininute crenulatis ; limbis lateralibus anticis flavo- 

 ferrugineis ; punctis nigris vittas sex formantibus, plerumque obsoletas; inter vittas 

 decoloriter punctatum. 



Sterna sulcata. 



Prostethivm antice dilatatum, lobatum ; lobis angulo anteriore rotundato, basin 

 antennarum tegentibus. 



Sciitelhim abdomini a3quilatum, apice rotundatum, capite cum pronoto longius, 

 pronoto circitor duplo longius, basi leviter gibbosum, pone médium déclive : linea 

 longitudinali vix elevata média sublaevi, obsoleta, in disco distinctiore ; vittis fusces- 

 centibus pronoti per scutellum continuatis, pone médium aegre distinguendis ; macula 

 pallida ad angulos posticos pronoti obsoleta. 



Pedes ferruginei, sat dense fusco-punctati ; tibiis apice nigris, supiM^ne interdum 

 carina média obsoleta instructis ; tarsis fuscis. 



Venter j)allidior, flavescens aut tlavescente-ferrugineus, latera versus densius 

 pallidiusque (usque ad marginem) punctatus , disco bevi vel subbm-i et minus 

 dense punctato ; maculis nonnullis disci parvis, spiraculisque, nigris ; lirabo punc- 

 tato, parte apicali segmentornm infuscato; incisui'is medio rectis, utrin(iue obliquis ; 

 segmento genitali plus minus infuscato. 



Variât, teste Stâlo, colore : « Nigra vel subferrugineo-nigra ; antennis diluto 

 ferrugineis, apice nigricantibus «. 



Long. : 10-11 mm. 



Exemplum typicum 9 Germari vidi (ferrugincum, scutello fasciis irregularibus 

 flavescentibus duabus basalibus notato) (Mus. BeroL). Spécimen e Mus. Bruxell. benevo- 

 lontissime comparavit Distant cum typo D. obscurœ Dali. (Mus. Brit.). 



Habitat : Africa (Mus. Berlin), Cafïraria (Mus. Bruxelles, Stockliolm, Wienl. 



