359 



sim transeanf. Pars media basalis semper est ventrosa. Costse ab 

 apicibus acutis rostriformibus exeuntes, in omni incremeuti stadio 

 pluries diffiuduntur marginėm posticum versus ssepius evanescentes. 

 Totus margo crenulis circumdatur. Cardo deuticulis duobus vel 

 tribus in utraque valva munitus est ; interdum denticulus unus dex- 

 trse valvse a tuberculis duobus sinistrae recipitur. Ligamentura 

 crassum et latum satis profunde immersum, est. Pagina intema 

 parum nitet. 



Species nostra Mytilo purpurato {Modiolce, Lam.) affinis, qui 

 testą minore, solidiore, apicibus obtusis, cardiue tenerrime crenato, 

 costis crassioribus aliisąue notis differt. 



3. Mytilus horridus. 



M. testą magna, crassa, obliąue ovata, postice dilatata, modice 



convexa, concentrice plicoso-striata, alba, epidermide fusca 



lamellosa, postice horride barbata vestita ; umbonibus magnis, 



obtusis, curvatis ; dorso et latere postico cBįualiter arcuatis, 



basi antice valde sinuata. 



Hab. lu litore Norae HoUandise septentrionali. 



Concha magna, crassa, 60 lin. longa, 32 lin. altą, 20 lin. lata est. 



Margo dorsalis arcum eeąualem formans, in marginėm posticum 



psene circularem sensim transit. Margo ventris antice valde sinuatus 



est. Umbones obtusi, inflexi et disjuncti, setate progrediente erosi. 



Epidermis crassa lamellosa in postico concbae latere pilis et setis hor- 



ridis obducta est. Ligamentum crassum pro magnitudine testse 



breve. Cardo prorsus edentulus. Coloi ^jaginse internse sordide 



albus languidus, omni paene nitore margaritaceo caret. Species bsec 



magnifica a Mytilo torto, Dkr., prsesertim rimą recta distinguitur. 



4. Mytilus atropurpuretjs. 



M. testą oblongo-ovali, subtrigona, modice eonvexa, purpurea, epi- 

 dermide atra obducta, concentrice striata, suleis radiantibus 

 subtilissimis confertissimis exarata ; dorso subcompresso, in 

 medio fBąualiter curvato, interdum angulato ; umbonibus termi- 

 nalibus subtumidis, incurvis paullulum distantibus ; margine 

 basali anterius plūs minusve sinuato ; cardine utriusque valveB 

 denticulis nonmdlis munito. 

 Hab. In Africa occidentali. Suspicor hanc speciem in aqua dulci 

 vel semisalsa vixisse, nam ejusdem byssus contexta est cum Melania 

 cujusdam fragmentis. 



Concha adulta 15 lin. longa, 9 lin. altą, tenuis, habitu inconstans, 

 formam Mytili edulis junioris interdum refert. Testą totą purpurea 

 aut fusco-purpurascens, intus iridescens, epidermide nigerrima nitida 

 vestita, sulcisąue radiantibus plurimis confertissimis 150usquead 160 

 instructa est, qui quidem sulci in regione apicum partim dichotomi 

 sunt et valvarum marginėm versus validiores" fiunt. Apices in speci- 

 minibus adultis decorticati et erosi, margarita splendente insignes 

 sunt. Quot sulci, tot crenulis margo circumdatur. 



Mytilus niger, Gmel. p. 3362, le Botel Adansonii (Hist. du Seneg. 

 J). 211. t. 15. f. 3) certe species peraffinis est, sed illius testą sub 



