TESTACEA. ix 



gemino, at niinus juHo arguit clarir Schroter, quod 

 nempe teftacea Galli^ in Gennania non ^que indigena 

 fint , quodque differentia hofpitimi teftarum generis 

 diverfinuUay vel faltein indiftincta fit; hoc maxime 

 probat, teftas iimilium animalium, licet fint diverfae 

 figurae, minus tamen bene diverfi generis dici, cuni 

 a potiori fumi debeat charaQ:er genericus , ac fimilia 

 animalia , aedificia etiamfi diverfa inhabitantia, uno no- 

 minejungi, diffimilia, inhabitationes quamvis fimiles 

 fint, feparari e nutu Naturae; illius vero contrarium 

 verum efl, teflacea enim fluviatilia & terreftria nulli 

 regioni propria , fed maximam partem toti EuropcE 

 communia funt» 



Quibus interim teflarum contemplatio fufficit, 

 divifiones a figura domicilii ubique apud au6i:ores repe- 

 rient. Ego, loco taliscunque diflributionis arbitrariae, 

 contra primam operis ideam, quae circa indigenarum 

 hifloriam unice verfabatur , utque hifi^oriam oftraco- 

 dermatum terrefiriuvi & fiuviatiliu?n *) quam maxime 

 completam tradcrem,quascunque teftas, qu^e vel au£to- 



ritas 



*) Divifio Teflaceoium in terreftrin <& fiuviatilia, fi teftas refpicis, 

 naturx repugiiat, fi vevo animalia, maxime confentanea eft; 

 terreftribus enim nou tantum tentac\ila forma & ftru£tura a 

 fluviatilibus diverfa , fed iis quoque folis quatuor tribuit, nec 

 pauciffimoium utriusque clafiis in aquis <Sc in terra momen- 

 l) taneum 



