VIII TESTACEA, 



genere finiilcs doniunculas gcnere diverfas Ivabitent, 

 nulla omnino ex ucroque nota differentialis generica 

 peti poteil:. Ordines hinc ex ftrudlura vermis gene- 

 raliori; genera ex numero figuraque tentaculorum, 

 cx fitu oculorum : fubdivifiones & fpecies ex Hgura- 

 tione unicuique tete propria depromfi, Hoc NaturiE 

 maxime congruum eHh^ ex eo patet, quod animalia 

 limiilima, extcrnaque facie prorfus eadem, vel nulla 

 vel teftis infinite variantibus, lege tamcn omni gene- 

 radoni immutabili, inftruantur, dehinc rado, ob quam 

 limax midiis & tefta te&iis eidem ordini , terreftris ve- 

 ro, fliiviatilis & viaYimis^ teftx licet (imiiiims (inc, 

 diverfo generi fubmitti debent, ipfis oculis perci- 

 pitur. 



Objici quidem potcft, teftarum hofpites explo- 

 rari in folis domeflicis concedi, at ex eorum inquifi- 

 done tanto plus voluptatis & emolumcnd redundacu- 

 rum, quanto opus quodlibet artiHciofilTimum opihce 

 inferius efl, abunde evincunt obfervadones in oeco- 

 nomia horum animalium nuper inftitutse , exotico- 

 rumque limacum invefligadonem , increfcente indies 

 in Hiftoriam naturalem favore, Conch)IioIogis pere- 

 gfinandbus cur-ce cordique futuram, ominantur. Hac 

 radone, fi unquam, SyflemaConchyiiorum naturale 

 fperari potefl* Difficillimum quidcm argumento 



gemino , 



