PENNATVLA MIRABILIS. 23 
Tab. XI. 
PENNATVLA JMIRABILIS. 
PENNATVLA ftirpe filiformi rachi due 
pennata: pinnis lunatis remotis alternis. Linn. Syft. 
p.1312. Zoof. d. prodr. 3074. 
Pennatula fimplex alba, calyculis recuruis al- 
ternis, oCtodentatis. Pa//. Zooph. 2 16. 
Polypus mirabilis. Muf. Ad. Fr. p. 96. t. 19. £.4. 
Zdmoen. acad. 4. p. 25 7. 
AG. angl. $3. t. 10. £. 17. 
Dan. Straae- Sóe- fiaeren. 
Long. 3 - 16. vnc. diam. ; lin. 
Haec animalculorum potius concatenatio, quara 
animal, ante me a nemine viua vifa eft, quantum ex de- 
fcriptionibus et figuris autorum colligo; Linnaeus et 
Pallas cadauer in Mufeis Regis Sueciae et Principis Arau- 
fionenfis examinarunt; ille idem in /u/zo Ad. Fr. pingi 
curauit, et E//;i; ex hoc in AG. angl. figuram transtulit. 
Hinc defcriptio in Zmoenitatibur et in Mufzo aeque curta 
et minus accurata; in hoc enim dicitur feta filiformis, 
rigida, femipedalis, cui infident alternatim lunulae cilia- 
res, gelatinofae albae, omnes ad alterum latus verfae, in 
illis Pennatulae pAorphoreat admodum afrnis, alba, cum 
reuera a p/iosphorea toto coelo diuerfa fit; foloque offi- 
culo aliquatenus conueniat.  Clariffimus Pa/lar dehinc 
ambigit, an non potius Gorgoniis annumeranda fit ; offi- 
culum caleareum vero, parenchyma carnofum ac Hy- 
drae diftin&tae eam Pennatulis vindicant. ; 
nAcurts feu officulum teres, aequale, longum, vtrin- 
que truncatum, flauefcens, flexile in fpirales in recenti 
ftatu absque fra&tione, inueteratum vero cum talitro. 
frangitur, eburneo haud abfimile. Parenchyma .carno- 
fum rufum totum officulum inueflit, fummo apice ex- 
B 4 | cepto, 
