BESTUIVIXG EX BEVRUCHTING. 



10 



slijmerigen inhoud. De buitenste huid is stevig en heeft enkele 

 openingen. Door deze openingen dringt de binnenste huid 

 door, en stulpt zich eerst half kogelvormig uit, verlengt zich 

 dan op die plaats voortdurend , en neemt daardoor den vorm 

 eener buis aan. Deze stuifmeelbuis dringt in het weefsel des 



stempel; 



en verlengt zich daar voortdurend. De inhoud 



en dringt m haar 



Fig. 9. 



van den korrel treedt in deze buis ov 

 tot het uiteinde toe door, 

 tengevolge daarvan wordt de 

 korrel steeds leeger en leeger. 

 Bereikt de buis een nog aan- 

 zienlijker lengte, zoo wordt 

 ook haar bovenste gedeelte 

 weer leeg, daar de inhoud 

 zich altijd zoo dicht mogelijk 

 bij het uiteinde ophoopt. Dan 

 verwelken en verdrogen de 

 leege huiden der stuifmeel- 

 korrels . die nog altijd op de 

 oppervlakte van den stempel 

 liggen. 



Het is belangrijk, de ont- 

 wikkeling dezer buizen recht- 

 streeks waar te nemen. Men 

 kan daartoe de korrels met 

 hunne buizen van den stem- 

 pel eener bloem afnemen en 

 onder het mikroskoop be- 

 scliouwen. Veel doelmatiger 

 is het echter, de buizen on- 

 der het mikroskoop zelf te 

 laten ontstaan. Hiertoe brengt men de korrels op een glaasje 

 met eenige druppels suikerwater te samen. Hoeveel suiker dit 

 water bevatten mag . hangt van de i)lantenscort af, welker 

 stuifmeel men onderzoekt. Heeft men de juiste hoeveelheid 

 getroffen, zoo ziet men reeds na eenige uren de buizen te 

 voorschijn komen (fig. 9^^) , na verloop van langeren tijd be- 

 reiken zij den in Fig. ge afgebeelden toestand. 



Stuifmeelkoirels met en zonder 

 de stuifmeelbuis. 



