20 liKSlUJVIMG K\ liKVRUCHIING. 



heeft. {''.Ik de/.er beide dealen heeft een ei^en celkern , en moet 

 als een af/.onderlijke cel beschouwfl worden : de vegetatieve cel 

 groeit krachtig e'i brengt de stuifmeelbiiis voort : de generatieve 

 cel gedraagt zich aanvankelijk [jassief, en v/ordt in deze buis 

 naar omlaag geschoven. 



Heeft nu de top der buis den kiemzak bereikt . zoo verweekt 

 de plaats waar beide elkander aanraken : zij wordt een gomach- 

 tige massa, waardoor heen de generatieve cel naar de eicel 

 gaan kan. In deze aangekomen vereenigt haar kern zich met 

 de kern der eicel, en deze ineensmelting der beide kernen 

 moei; als het doel, of liever als het eigenlijke wezen van het 

 bevruchtingsproces beschouwd worden. 



Ontbreekt deze verbinding, zoo sterft de eicel af, zonder 

 zich verder te ontwikkelen. Hoe belangrijk de rol is, welke fle 

 generatieve cel speelt, leert ons vooral het feit, dat het moge- 

 lijk is door de keus van het stuifmeel de eigenschappen van de 

 plant, die uit de eicel ontstaan zal, willekeurig te veranderen. 



Gelijk men wel reeds vermoeden zal, bedoel ik het ontstaan 

 van bastaarden , een der meest merkwaardige verschijnselen in 

 de geheele physiologie der planten. Een onzer laatste hoofdstuk- 

 ken wensch ik geheel aan dit onderwerp te wijden, dat veel 

 te rijk is om er hier ook maar het allerbelangrijkste uit te 

 kunnen mededeelen. 



Zoodra nu de/,e bevruchting heeft plaats gehad, begint de 

 eicel hare verdere ontwikkeling. Het eerste wat zij doet is, zich 

 met een wand te omgeven. Dan deelt zij zich door een dwars- 

 wand in twee cellen, die elk zich weer verder verdeelen. De 

 eene cel groeit onder voortdurende deeling steeds tot een 

 kogelvormig lichaam uit, dat weldra uit talrijke kleine cellen 

 bestaat (fig. i6j: dit is de eigenlijke kiem. De andere cel vormt 

 bij vele planten een draadvormig steekje, waaraan de kiem 

 bevestigd is, dat bij andere gewassen klein blijft of ontbreekt. 

 De kiem is de aanleg der jonge plant; zij groeit aan haar (in 

 Fig. i6 nc.ar onderen gerichte) top tot een of twee dikke blad- 

 vormige organen uit. die de lobben van het zaad zullen vor- 

 men. Tusschen deze zaadlobben, of. zoo er slechts één is, in 

 de holte van deze ontstaat een knop, die later tot den stengel 



