28 DE MEEr.DKADEN EX HET SIUIFMEEL. 



heden in vochtige aarde komt, ontkiemt het, en de kiem 

 wordt tot een nieuwe plant. 



Uit dit alles blijkt dus ten duidelijkste, van hoe groot be- 

 lang zoowel de bestuiving als de bevruchting voor de voort- 

 l^lanting der soort zijn. 



II 



DE MEELDRADEX EX HET SllIFMEEL. 



In het vorige hoofdstuk hebben wij gezien dat voor het ont- 

 staan van vruchten en zaden de samenwerking van tweeërlei 

 organen noodig is, die gewoonlijk beide in een bloem worden 

 aangetroffen, niet zelden ecliter van elkander gescheiden in ver- 

 schillende bloemen voorkomen. Het deel, dat later tot vrucht 

 uitgroeit en in zijn inwendige holten de kiemen der zaden 

 bergt, is de stamper, of in vele gevallen het onderste, belang- 

 rijkste deel des stampers. De genoemde kiemen der zaden kun- 

 nen zich slechts dan tot werkelijke, rijpe zaden ontwikkelen, 

 wanneer haar daartoe de medewerking verleend wordt van het 

 stuifmeel, dat in de meeldraden gevormd en toebereid wordt. 

 Waarin deze medewerking bestaat, hebben wij uitvoerig uit- 

 eengezet: thans willen wij nader kennis maken met de organen 

 die het stuifmeel bereiden, en met dit poeder zelf. 



In het meest eenvoudige geval bestaat een meeldraad uit 

 twee deelen : een dun steekje en een dikker, meestal langwer- 

 pig knopje. Sints oude tijden worden deze deelen de helmdraad 

 en het helmknopje genoemd. Het helmknopje is zelf weer uit 

 twee, overlangs gelegen helften samengesteld, die hol zijn en 

 helmhokjes heeten . en welke door een helmbindsel, zoowel 

 aan elkander als aan het steeltje verbonden zijn. Zoowel de 

 vorm van het knopje als zijne verbinding aan het steeltje ver- 

 toont bij verschillende ])lantensoorten tnmelijk veel verschil. 

 Ook is deze verbinding nu eens een meer vaste, gelijk bij de 

 meeldraden van Iris (fig. 17), dan weer een lossere, zoodat het 



