36 DE MÊELDRADEN EN HET STUIFMEEL. 



en vruchtbaar bestoven. Het is dan ook niet moeilijk in den 

 zomer van deze soorten rijpe zaden te verzamelen. 



Om nu den gestelden regel te bewijzen , dat slechts kruising 

 van even hoog geplaatste organen volledige vruchtbaarheid 

 geeft. zijn. gelijk ik zeide, rechtstreeksche proeven noodig. 

 Hierbij moet men, dit spreekt van zelf, de planten in de 

 eerste plaats tegen het bezoek van insekten beschermen. Doch 

 doet men dit , dan is daardoor ook alle kans op bestuiving 

 uitgesloten, en slechts die bloemen zullen vrucht zetten, op 

 welker stempel men zelf, door middel van een fijn penseeltje 

 of van een pincet, waarmede men de geheele helmknopjes 

 afplukt en op de stempels strijkt , stuifmeel brengt. Men kan 

 dit stuifmeel verschillend kiezen : ten eerste dat der zelfde 

 bloem , ten tweede dat uit een andere maar met de te be- 

 stuiven bloem gelijkvormige, ten derde dat uit een andersge- 

 vormde bloem. In dit laatste geval komt op den stempel dus 

 stuifmeel van meeldraden , die even hoog als de stempel ge- 

 plaatst zijn. Alle drie de opgesomde proeven laten zich met 

 lang- en met kortstijlige bloemen uitvoeren, zoodat men zes 

 verschillende soorten van proeven heeft. Ten einde meerdere 

 zekerheid te erlangen . herhaalt men elke proef aan een groot 

 aantal bloemen, liefst op verschillende planten. Onderzoekt 

 men nu later het aantal rijpe zaden, dat in de verkregen 

 vruchten bevat is, zoo vindt men ten eerste, dat de lang- en 

 kortstijlige bloemen onder gelijke omstandigheden even veel 

 zaden geven. Daarentegen heeft de aard van het gebruikte 

 stuifmeel een grooten invloed. Slechts bij bestuiving met stuif- 

 meel uit even hoog geplaatste meeldraden. alzoo bij kruising 

 van ongelijkvormige bloemen , verkrijgt men een volledig of 

 bijna volledig aantal zaden. Kruising van gelijkvormige bloe- 

 men levert minder, bestuiving van een bloem met haar eigen 

 stuifmeel nog veel minder zaad, en slechts bij volkomen ge- 

 brek aan bestuiving kan zich volstrekt geen zand ontwikkelen. 

 Deze proeven, liet eerst door Darwin genomen, zijn later door 

 vele anderen herhaald, en gaven steeds dezelfde uitkomsten. 

 Ook bij andere planten, wier bloemen dezelfde eigenaardige 

 vormverscheidenheden opleveren, b.v. die van het longen- 



