BESTUIVING KN BEVRUCHTING. 



ving onderscheidt. Wat mag wel de beteekenis liiervan we/.en , 

 dat een bloem zich steeds tusschen de groene bladeren tracht 

 schuil te houden, en dan jjlotseling, juist als zij zich opent en 

 hare teedere deelen schijnbaar het meest bescherming noodig heb- 

 ben , alle middelen aanwendt om de oogen op zich te vestigen? 

 De beantwoording van deze belangrijke vraag zal een voornaam 

 deel van den inhoud van deze bladzijden uitmaken. . 



Gedurende den knoptoestand zijn de teedere deelen der bloem 

 door een buitensten krans van stevige groene blaadjes, den 

 zoogenaamden kelk, bedekt Binnen dit beschuttend omhulsel 

 kunnen zij zich veilig ontwikkelen , en zich langzamerhand 

 voorbereiden tot het vervullen van de rol die zij tijdens het 

 bloeien te spelen zullen hebben. Het is de moeite waard 

 eens een bloemknop, b. v. van een Papaver, te openen en 

 deze voorbereiding der organen te bespieden. In dien toestand 

 ziet men gewoonlijk de bloemkroon nog zeer klein en onge- 

 kleurd ; de overige deelen zijn in den regel reeds vrij vroeg 

 ontwikkeld. 



Is deze ontwikkeling der deelen afgeloopen . en hebben alle 

 hun eigenaardigen vorm en kleur aangenomen, en ook onge- 

 veer de grootte bereikt die zij later hebben moeten , zoo is de 

 tijd voor 't ontluiken daar. Er behoeft nog slechts een warme 

 dag afgewacht te worden , en de groene kelkblaadjes splijten 

 uiteen, om aan bloemkroon. meeldraden en stamper de gele- 

 genheid te geven zich vrijelijk te c>ntplooien. In enkele geval- 

 len, gelijk bij de Papaver en den Wingerd, wordt zelfs de 

 groene kelk bij die gelegenheid afgeworpen : zijn rol bestond 

 slechts in het beschermen der overige deelen tijdens hun jeugd , 

 en is nu afgespeeld. 



In het dagelijksch leven onderscheidt men in een bloem de 

 gekleurde bloemkroon (ten onrechte dikwijls kelk genoemd) 

 en het zoogenaamde hartje. Dit laatste bestaat, bij nauwkeu- 

 rige beschouwing, uit tweeërlei soort van organen. Het mid- 

 delste heet de stampei-, is meest groen van kleur, en uit drie 

 duidelijk onderscheiden deelen samengesteld. Aan een stamper 

 onzer Primula's onderscheidt men een vrij groot, kogelrond 

 vruchtbeginsel (fig. 2c) , en een dunne stijl (fig. 2 ^/;'; , die aan 



