DE MEELDRADEN EN HET STUIFMEEL. 45 



voordeel gemeen , dat vele verwante soorten dicht bij elkaar 

 komen , evenals in een woordenboek niet zelden geheele groe- 

 pen van stamverwante woorden bijeen staan. Had men nooit 

 iets anders achter dit stelsel gezocht, het zou in de geschie- 

 denis onzer wetenschap een onbetwiste eereplaats bekleeden. 



Ongelukkig is het echter door velen als grondslag der we- 

 tenschap beschouwd, een dwaling, die met de meening dat 

 de rangschikking van gedroogde planten uitsluitend de weten- 

 schap was , hand in hand ging. 



Thans worden de Herbariën en Flora's sints lange tijden 

 niet meer naar het stelsel van Linnaeus, maar naar zooge- 

 noemde natuurlijke stelsels gerangschikt. Dit zijn stelsels, die 

 op de sedert Linnaeus verworven kennis der natuurlijke fami- 

 liën berusten , doch deze familiën overigens in een even 

 kunstmatige orde samenplaatsen als het stelsel van Linnaeus 

 de geslachten schikte. Het natuurlijke stelsel, door Linnaeus 

 het doel der wetenschap genoemd , is ook thans nog slechts in 

 grove trekken bekend , al is men het omtrent de groepeering 

 der familiën tot orden en omtrent de hoofdtakken van het 

 stelsel op vele punten eens. 



Bij dezen toestand van zaken is het leerzaam, nog eens even 

 de tegenwoordige rol van het kunstmatig stelsel na te gaan. 

 Men zou licht meenen , dat het geheel buiten gebruik geraakt 

 was en nog slechts in de geschiedenis van de ontwikkeling 

 onzer wetenschap door vakgenooten bestudeerd werd. Deze 

 meening zou geheel strooken met het doel , dat Linnaeus zich 

 met zijn stelsel gesteld heeft. Doch neen , zóó spoedig wijkt 

 een verouderd standpunt niet voor een nieuw. In wetenschap- 

 pelijke werken wordt het kunstmatig stelsel ter nauwernood 

 meer genoemd, ja, het vroeger zoo veelvuldig gebruik bij 

 het opzoeken van den naam eener plant heeft het bijna geheel 

 verloren. Toch speelt het zoowel in populaire geschriften als 

 bij het onderwijs nog altijd een voorname rol , welke berust 

 op de dwaling, waarvan ik zooeven sprak, als ware deze 

 kunstgreep de grondslag der wetenschap. Deze echter is ge- 

 heel ergens anders te zoeken. Niet het drogen en rangschikken 

 van planten vormt de kern der wetenschap, niet de kennis 



