DE MEELDRADKN EN HET STUIFMEEL. 5I 



geheel nuttelooze wijze zou verloren gaan. Ontier deze oor- 

 zaken is in de eerste plaats de regen te noemen , die licht het 

 vrij aan de oppervlakte der opengesprongen knopjes klevende 

 stuifmeel zou afslaan of ten minste bevochtigen , welk laatste 

 een barsten der stuifmeelkorrels tengevolge kan hebben. Tevens 

 zijn de helmhokjes onder hun beschermend dak veilig voor 

 allerhande insekten . die , zooals vele torren en enkele soorten 

 van bijen en wespen , de bloemen bezoeken om het stuifmeel 

 weg te halen, en zich daarmede te voeden, zonder daarbij 

 aan de bloem den wederdienst der bestuiving te bewijzen. Onder 

 den helm ontsnappen de meeldraden geheel aan het oog dezer 

 schadelijke gasten, en de bloemen zijn dus voor hun bezoek 

 vrij veilig. Het moge genoeg zijn , deze redenen opgegeven te 

 hebben. Dat werkelijk de bescherming een zeer volkomene is , 

 ziet men daaruit dat de Salvia-bloemen slechts twee meeldra- 

 den , elk met slechts één betrekkelijk klein stuifmeelhokje. 

 hebben, en dat zij dus in vergelijking met andere planten zeer 

 weinig stuifmeel voortbrengen. Desniettegenstaande dragen zij 

 even rijkelijk zaad als andere planten, een bewijs, dat hare 

 bestuiving minstens een even zekere is, als zij bij andere 

 gewassen tengevolge van een overmaat van stuifmeelpoeder 

 zijn kan. 



Geheel andere bewegingen voeren de meeldraden der ge- 

 wone Berberis uit. De Berberis is een heester, die bij ons in 

 de duinstreek niet zelden gezien wordt, en om hare aange- 

 naam zuur smakende roode bessen vrij bekend is. Deze bes- 

 sen, die eerst in het late najaar rijp worden, zijn lang-ovaal 

 van vorm en tot talrijke kleine hangende trosjes vereenigd. 

 Zij ontstaan uit kleine gele bloempjes , die in de maand Mei 

 veelvuldig door allerlei insekten , maar vooral door honigbijen 

 in grooten getale bezocht worden. Deze bloempjes hebben een 

 zeer eenvoudigen bouw. Zij hebben den vorm van een zeer 

 wijde klok, bijna van een halven bol, en bestaan uit zes kelk- 

 bladen , zes bloembladen , zes meeldraden en een stamper. De 

 meeldraden liggen dicht tegen de bloembladen aan , en dus 

 zoo ver mogelijk van den stamper verwijderd. Op te merken 

 valt nog, dat de bloemen een hangenden stand hebben, en 



