56 DE MKF.LDRADEN EN HET STUIFMEFL. 



schuinen stand geraakt is. Zulk een toestand neemt na eenigen 

 tijtl langzaam en onmerkbaar weer af. Bij elke beweging rukt 

 de stamper iets verder in de buis naar boven, en drijft daarbij 

 een kleine hoeveelheid stuifmeel voor zich heen en uit den 

 top der buis. Alen ziet dus hoe de prikkelbaarheid der meel- 

 draden hier den groei des stampers helpt, om het stuifmeel 

 uit de buis te brengen en zoo den doorgang voor dtn stempel 

 vrij te maken. De oorzaak, welke tot de herhaalde prikkeling 

 der meeldraden aanleiding geeft, vindt Koelreuter in de in- 

 sekten, die in zulke bloemen hun voedsel zoeken en, door 

 de veelvuldige onvermijdelijke stooten , de meeldraden van 

 tijd tot tijd zich plotseling doen samentrekken. Men kan deze 

 beweging slechts aan levenskrachtige bloeiende bloempjes waar- 

 nemen ; in elk bloemhoofdje zijn het juist die kringen van 

 bloempjes, die zich juist openen of reeds in vollen bloei 

 staan. De andere, meer naar buiten gelegene bloem])jes ver- 

 toonen het verschijnsel niet meer, en evenmin kan het bij de 

 jongere, nog in den knoptoestand verkeerende worden op- 

 gewekt. 



Tot zoover Koelreuter. Om zijne beschrijving volledig te 

 maken behoef ik nog slechts op te merken , dat de stempels 

 niet bloeien , voordat zij , hoog boven de stuifmeelbuis geko- 

 men, uiteen wijken en zich omkrullen. Het stuifmeel, dat ze 

 uit de buis geborsteld hebben, heeft voor hen geen nut. Het 

 is reeds vóór hun bloeitijd door insekten weggevoerd en op 

 andere stempels afgestreken. Doch in elk bloemhoofdje bloeien 

 gelijktijdig jonge en oude bloemen, zoodat elk insekt. dat 

 daarop rondloopt, noodzakelijk het stuifmeel der jongere op 

 de stempels der oudere overbrengt. 



Het is de moeite waard nog op te merken dat de prikkel- 

 baarheid oorzaak is /lal het stuifmeel niet langzamerhand , maar 

 schoksgewijze uit de buis der meeldraden te voorschijn treedt , 

 en daar de prikkels in de vrije natuur, zoo niet uitsluitend, 

 dan toch voornamelijk van de honigzoekende insekten uit- 

 gaan, komt het stuifmeel slechts dan uit de buis, als er juist 

 een insekt is. om het op te nemen en verder te voeren. Wij 

 leeren hierin weer een hoogst eigenaardig middel kennen, dat 



