DK MEELDRADEN EN HET STUIFMEEL. 59 



aan zulke planten toebehooren, wier bestuiving uiisluitend door 

 insekten wordt bewerkstelligd. Want niet alleen hechten de 

 korrels door hunne scherpe doorntjes en dikwijls getande kam- 

 men gemakkelijk aan elkander, maar evenzoo ook aan andere 

 voorwerpen, b.v, de haren der insekten. Wij hebben reeds 

 vroeger gezien dat het stuifmeel der insektenbloemen niet al- 

 leen door deze versieringen kleeft , maar ook door middel van 

 een gomachtig-e stof, die als overblijfsel van het weefsel, waarin 

 de korrels ontstonden , nog aan hunne oppervlakte zich be- 

 vindt. Wij onderscheiden dus het klevend stuifmeel der insek- 

 ten-bloemen algemeen van het stuivend stuifmeel der wind- 

 bloemen. Op enkele uitzonderingen op dezen regel kom ik 

 weldra terug. 



Vorm en grootte der stuifmeelkorrels zijn bij verschillende 

 planten zeer verschillend. Bij de Malva's en vele soorten 

 van komkommer-achtige planten zijn de korrels zoo groot, dat 

 ze met een loupe gemakkelijk gezien kunnen worden: bij an- 

 dere planten zijn zij veel kleiner. jMeestal zijn zij kogelrond, 

 niet zelden echter ovaal , of zelfs driehoekig. Die van den Den 

 (fig. 30, No. 10) zijn ter weerszijden van een luchtblaasje voor- 

 zien, waardoor zij zeer licht zijn en gemakkelijk door den 

 wind verplaatst worden. Elke korrel is één enkele cel . die uit 

 een korreligen inhoud en een dubbelen wand bestaat. De buiten- 

 wand is stijf en elastisch, de binnenwand zeer teer. De laatste 

 vormt, zoodra de korrel in het stempelvocht gekomen is. de 

 stuifmeelbuis, die wij in ons eerste hoofdstuk beschreven hebben. 

 Gelijk wij reeds toen vermeldden, bezit de buitenste wand 

 daartoe openingen , die bij verschillende soorten op verschil- 

 lende wijze gesloten zijn. Onze fig. 30 , N^. 7 , vertoont een 

 sluiting dezer openingen door middel van kleine dekseltjes, die 

 afgeworpen worden , zoodra de korrel in water of in het stem- 

 pelvocht opzwelt. Blijven stuifmeelkorrels op de geopende meel- 

 draden lang aan de uitdrogende werking der lucht blootge- 

 steld, zoo krimpen zij in en krijgen daarbij plooien, die den 

 kogelronden vorm meestal in een eUiptischen doen overgaan. 

 Brengt men zulk een korrel onder het mikroskoop in water, 

 zoo zwelt hij weer aan , en herneemt de oorspronkelijke gedaante. 



