6o 



DE MEELDRADEN EN HET STUIFMEEL. 



Bij sommige plantengeslachten liggen de stuifmeelkorrels niet 

 vrij of los aan elkander klevend in hunne hokjes, maar zijn 

 zij tot vaste klompjes verbonden, waarvan elk hokje er één 

 bevat. Gewoonlijk vertoonen deze klompjes nog bizondere, 

 steelvormige aanhangsels. Vele Orchideeën (fig. 32) en de soorten 

 van het geslacht Asclepias bezitten deze inrichting. In fig. 31 

 liggen de beide klonipjes , die in de twee hokjes van den eenigen 

 meeldraad van Orchis ontstaan, in natuurlijke ligging naast el- 



Fig. 32. 



Fig. 31 



Stuifmeelklompjes van 

 Orchis maculata. 



Bloem van Orchis mascnla. De bladen van het 

 bloemdek zijn weggesneden; alleen met uit- 

 zondering vnn een deel van het lipje /en de 

 spoor ?i; a helmknop ; r beursie, s stempel 

 (naar Darwin). 



kander. Hun steeltjes loopen elk in een schijfvormig knopje 

 uit, welks oppervlakte kleverig is. De meeldraad is nu zóó 

 in de bloem geplaatst, dat een insekt. wanneer het den honig 

 uit de bloem zuigen wil , noodzakelijk met zijn zuigorgaan , 

 of m.et zijn kop, de beide schijfjes aanraakt. Trekt het nu den 

 kop terug, om naar een andere bloem te vliegen, zoo blijven 

 de schijfjes er aan vastkleven en het dier trekt de geheele 

 klompjes uit de helmhokjes en draagt ze met zich mede. 



