DE MEELDRADEN EN HET STUIFMEEL. 65 



tegen hen zal de honigzuigende bij dus aanstooten. Dit heeft, 

 gelijk wij weten, een uitstrooien van het stuifmeel ten gevolge. 

 Het fijne poeder valt op de vooraf kleverig geworden lichaams- 

 deelen van het insekt , blijf dus hier hechten , en wordt ten deele 

 reeds op den stempel derzelfde bloem , voor 't grootste deel 

 echter op die van andere, kort daarna bezochte bloemen 

 afgestreken. 



Wanneer men op een warmen zomerdag over een in vollen 

 bloei staand heideveld wandelt, dan staat men verbaasd over 

 de menigte van insekten van allerlei soort, welke de heidebloe- 

 men bezoeken. Onder deze neemt de gewone honigbij steeds een 

 eerste plaats in. Ja de nabijheid van heidevelden is voor hou- 

 ders van bijenkorven steeds een groot voordeel, daar zij ge- 

 durende den bloeitijd der heiplantjes een bijna onuitputtelijke 

 hoeveelheid honig aan de nijvere bezoekers aanbieden. Neemt 

 men dit alles in aanmerking, dan zal men licht tot de over- 

 tuiging geraken, dat de bestuiving der heiplantjes door bijen 

 zoo voldoende verzekerd is, dat zij voor geen andere wijze 

 van bestuiving, zelfs niet voor zelfbestuiving der afzonderlijke 

 bloemen, behoeft onder te doen. 



III 



DE BETEEKENIS DER BLOEMKROON VOOR DE BESTUIVING 

 DOOR INSEKTEN. 



In ons eerste hoofdstuk hebben wij gezien , dat men dat ge- 

 deelte der bloem , dat gewoonlijk de meest in 't oogloopende 

 kleuren vertoont, de bloemkroon noemt. De naam van kelk, 

 door leeken niet zelden aan de kroon gegeven , wordt in de 

 plantkunde uitsluitend aan den buitensten krans van bloembe- 

 kleedselen toegekend, die meestal groen van kleur is en sleclits 

 in enkele bloemen de rol der bloemkroon overneemt , wanneer 

 deze ontbreekt of tot andere doeleinden verbruikt is. Van dit 

 laatste geval zullen wij in ons hoofdstuk over de lionigkHertjes 

 voorbeelden leeren kennen. 



