VOOR DE BESrUIVING DOOR INSEKTEN. 69 



Een van de meest merkwaardige planten , ten opzichte van het 

 aanlokken van insekten door de kleur der bloemkroon is de 

 gewone blauwe Korenbloem (Centaurea Cyanus . fig. 36). Wie 

 kent niet ,,de blauwe bloempjes in het koren''? Doch wie 

 heeft zulk een bloempje wel eens nauwkeurig bekeken en ge- 

 zien wat er merkwaardigs aan op te merken valt? Wie weet, 

 dat de korenbloem niet een enkele bloem , maar een verza- 

 meling van talrijke kleinere bloempjes is, en dat deze onder- 

 ling op de merkwaardigste wijze verschillen? De buitenste 

 bloemen toch , met haar fraai blauwe bloemkroon , vallen ter- 

 stond in het oog. Ten deele tusschen haar verscholen, staan 

 in 't midden een groep van donkerpaars gekleurde bloemen , 

 wier bloemkroon veel kleiner is en slechts bij nauwkeurig on- 

 derzoek gezien wordt. Doch het belangrijkste verschil ligt 

 daarin, dat, terwijl de binnenste bloemen meeldraden en stam- 

 pers bezitten, deze beide organen in de buitenste bloemen in 

 het geheel niet worden aangetroffen. Elke middelste bloem 

 (fig. 36 B en C) bestaat van onderen uit een korten, steel- 

 vormigen bloembodem, waarin het vruchtbeginsel ligt; daarop 

 zijn de kelk en de kroon ingeplant. De kelk is een krans van 

 fijne haren, die later op de vrucht (fig. 36 F) nog aange- 

 troffen wordt en daar, als vruchtpluis, voor de verplaatsing 

 der zaden door den wind dient. De bloemkroon is buisvormig , 

 van onderen nauw, naar boven toe iets wijder wordend; zij 

 loopt in vijf smalle slippen uit. De helmknoppen der vijf 

 meeldraden zijn tot een kokertje vergroeid, vvaardoor de stijl 

 heengaat, om boven de meeldraden den stempel te dragen. 



Geheel anders zijn de buitenste bloemen gevormd. 



Bloembodem en kelk zijn bij haar slechts hoogst onvolledig 

 ontwikkeld, meeldraden en stampers hebben zij in 't geheel 

 niet. Zij bestaan dus, om zoo te zeggen, alléén uit de bloem- 

 kroon. Linnaeus, voor wien de meeldraden en stampers de 

 hoofdzaak zijner studie uitmaakten , dacht dat het bestaan van 

 zulke bloemen geheel te vergeefs was, en drukte deze meening 

 ook uit in den naam der orde, waarin hij de korenbloem 

 rangschikte. Sprengel echter toonde aan , dat deze beschouwing 

 onjuist was, en dat de leege bloempjes wel degelijk een be- 



