8o 



DE BRTEKKENIS DER BLOEMKROON 



Fig. 4 



Vergeet-mij-nietjes, zoo heet de bloemkroon stervormig. Loopt 

 de buis, zich naar boven verwijdend, langzaam in den zoom 

 over, gehjk bij de Tabak, zoo heet de bloemkroon trechter- 

 vormig, in dezen vorm dringen de insekten met hun kop en 

 lichaam in liet wijdste gedeelte der buis in, terwijl zij den 

 bek door het nauwere deel naar den honig bewegen. Meel- 

 knopjes en stempel staan gewoonlijk in het wijdere deel. Bij 

 de buisvormige bloemen, bijv. bij den Smeerwortel, ontbreekt 

 de zoom, of is hij slechts zeer weinig ontwikkeld. Eindelijk 

 moeten nog de kroes- of urnvormige bloemen onzer heide- 

 plantjes genoemd worden , die van onderen 

 wijd doch van boven toegesnoerd zijn, 

 zoodat de nauwe opening slechts den bek 

 der insekten doorlaat. 



Het zou mij te ver voeren, zoo ik van 

 al deze vormen uitvoerig uiteenzetten wilde , 

 hoe de meeldraden en de stijl er in ge- 

 plaatst zijn, en hoe daardoor en door ver- 

 schillende andere inrichtingen de insekten 

 bij het zoeken naar honig gedwongen wor- 

 den , het stuifmeel op te nemen en op den 

 stempel te brengen. 



Van de symmetrische bloemkronen zal 

 ik de voornaamste vormen bij andere ge- 

 legenheden moeten bespreken, zoodat ik 

 mij hier tot een bizonder geval , dat der 

 Leeuwenbekjes, beperk. Het Vlasleeuwen- 

 bekje (Linaria vulgaris) komt bij ons op zandgronden algemeen 

 voor, en is om zijn fraai gele bloemtrossen , en den honig in 

 de sporen zijner bloemen algemeen bekend. In tuinen 

 kweekt men het groote Leeuwenbekje (Antirrhinum majus 

 fig. 41), in zeer verschillende, meest in het bruine of roode 

 spelende kleuren. Aan een bloem dezer soort merkt men 

 een wijde buis op, die van boven in twee lipjes gesplitst 

 is. üp het eerste gezicht maakt de figuur den indruk alsof 

 midden tusschen de beide lipjes nog een verheven deel der 

 bloemkroon staat; in werkelijkheid is dit een plooivormig uit- 



Bloeni van het groote 

 Leeuwenbekje. 



