96 



DE ROL DER HONIGKLIEK TJES IN DE BLOEMEN. 



nen liggen. Men bespeurt dan, dat elke stempel door een 

 bandvormig lipje gesloten is, dat aan den onderrand bevestigd 

 is (fig. 47 s/). Eerst op korten afstand onder dit lipje ligt de 

 top van den nieeldraad. De drie stempelbladen vormen als 

 het ware het koepelvormige dak van drie kanalen, wier bodem 

 door de bloembladen gevormd wordt. In ieder dezer kanalen 

 ligt een meeldraad , dicht tegen het 

 dak aangedrukt, en daardoor volko- 

 men tegen bevochtiging van zijn stuif- 

 meel door regen of dauw beschermd. 

 In de diepte van deze kanalen be- 

 vindt zich de plaats waar de honig 

 afgezonderd wordt; naar dit uiteinde 

 toe wordt het kanaal al smaller, en 

 steeds beter van alle kanten gesloten. 

 Het voordeel van deze inrichting 

 springt terstond in het oog. De honig 

 is hier tegen den regen geheel veilig , 

 en kan zich , zoo er gedurende eenigen 

 tijd, b.v. 's nachts of bij regenachtig 

 weder, geen insekten komen, lang- 

 zamerhand in groote hoeveelheid ver- 

 zamelen, zonder gevaar van verlies te 

 loopen. Verder kunnen de insekten 

 den honig slechts van uit de mon- 

 ding van het kanaal bereiken : zij zijn 



Bloem der Iris, nadat kelk, 

 bloemkrooii en meeldraden 

 afgesneden zijn. Alleen de 

 stamper met de drie stem- 

 pelbladen {s) is overge- 

 bleven : sf stempel . 



dus daarbij steens genoodzaakt zich 

 langs den stempel en de meeldraden 

 te bewegen. Doch voordat ik de 

 werkzaamheden der insekten be- 

 schrijf, wensch ik nog een enkel 

 woord over het stuifmeel te zeggen. 

 De stuifmeelkorrels zijn tamelijk groot, en hangen zoozeer 

 aan elkander, dat zij, zoolang geen kracht van buiten daar- 

 tusschen treedt, aan de meeldraden blijven zitten. Noch van 

 zelf, noch door den wind, of door eenige beweging der bloem 

 kan de zware kleverige stuifmeelmassa opwaarts naar de stem- 



