DE ROL DER HONIGKLIERTJRS TN DE BLOEMEN. I03 



haar doel te bereiken? Na eenige vergeefsche pogingen om 

 tot de kliertjes door te dringen, klimt zij om de bloemkroon 

 naar beneden , en bijt met hare scherpe kaken , even boven 

 den kelk, een gat in de bloembuis. Door dit gat steekt zij 

 dan den zuiger, en wint dus den honig door middel van in- 

 braak. Ee'ns geleerd, vliegt zij later terstond naar de buiten- 

 zijde der bloemen , om nu steeds op dezelfde wijze te werk 

 te gaan. — In streken waar de aard-hommel algemeen is, kan 

 men deze gaatjes in de bloemkronen , bij eenig zoeken , ge- 

 makkelijk vinden. Zij zijn aan den bruinen rand , dien zij weldra 

 krijgen , spoedig te herkennen. 



Niet alleen bij doovenetels, maar nog bij een aantal andere 

 planten , wier bloemen den honig in een buis verbergen , is 

 het beschreven verschijnsel waargenomen. Dat daarbij geen be- 

 stuiving plaats vindt, en dat dus de roof van honig slechts 

 nadeelig voor de bloemen is, behoeft wel niet gezegd te worden. 



In het begin van dit hoofdstuk hebben wij reeds gezien, 

 dat vele bloemen een buisvormig aanhangsel bezitten , waarin 

 de honig wordt afgezonderd. Een der meest bekende voor- 

 beelden van zulk een spoor leveren de verschillende soorten 

 van Viooltjes, zoowel het driekleurige viooltje der duinen als 

 het welriekende viooltje onzer bosschen. Hier is het onderste 

 der vijf bloembladen naar achteren als spoor verlengd. Om 

 tot den honing, in het diepst der spoor, te geraken, moeten 

 de msekten hun zuiger langs den stempel en de meeldraden 

 bewegen, en zoo noodzakelijk bestuiving bewerkstelligen. Bij 

 vele planten wordt de honig in de spoor niet druppelsgewijze 

 afgezonderd, maar blijft zij in de cellen van den binnenwand 

 besloten. In dit geval moeten de insekten deze cellen eerst 

 aanboren, voor dat zij het zoete vocht meester kunnen wor- 

 den; een middel, waardoor het slechts voor zeer weinig soor- 

 ten van insekten mogelijk is , den honig te bereiken. Een lange 

 zuiger, die tegelijk als boorwerktuig kan gebruikt worden, 

 wordt hiertoe toch onvoorwaardelijk vereischt. Zulk een or- 

 gaan nu treffen wij, gelijk wij reeds meermalen zagen, bij de 

 verschillende soorten van bijen en hommels aan. Nog sterker 

 ontwikkeld is de zuiger bij de vlinders en uiltjes, bij welke 



