I08 BKSTUIVING VAN Kr,KINBI.OKMIGE 



bloemige planten te verzekeren. Het eerste is de vereeniging 

 der kleine bloempjes tot dichte bouquetten , zoogenoemde 

 bloemgroepen, die groot genoeg zijn om met groote bloemen 

 in zichtbaarheid en glans van kleuren te kunnen wedijveren , 

 en dus met evenveel succes de insekten te lokken als gene. 

 Het tweede, als het ware het uiterste middel, waarnaar de 

 natuur grijpt, als alle middelen om insekten te lokken falen, 

 is de zelf bestuiving der bloemen, zonder medewerking der 

 insekten. Doch in de meeste gevallen wordt dit middel niet 

 eer gebruikt, voordat de bloemen lang genoeg gebloeid hebben, 

 om ten minste bij gunstig weer, en in tijden dat veel insekten 

 naar bloemenvoedsel zoeken, zoo veel mogelijk kans gehad te 

 hebben, om door medewerking dezer diertjes bestoven te 

 worden. Meer dan alle tot nu toe beschreven feiten, wijst deze 

 omstandigheid er ons op , dat het voor de planten voordeeliger 

 is dat haar bloemen met stuifmeel uit andere gelijksoortige 

 bloemen, dan elk met haar eigen stuifmeel bestoven worden. 



Na deze inleiding wensch ik eerst de bloemgroepen, en 

 daarna de zelfbestuiving te bespreken. 



Onder bloemgroepen , bloeiwijzen , inflorescentien , verstaat 

 men in de plantkunde vereenigingen van bloemen aan een tak 

 of een stelsel van takken. In den nauwsten zin opgevat, mag 

 in zulk een bloemgroep geen gewoon loof blad voorkomen; 

 daarentegen worden er veelvuldig schubachtige bladen in aan- 

 getroffen, in wier oksels dan de zijtakken of wel de bloemen 

 staan. Nu eens eindigt de hoofdas terstond in een bloem, en 

 vertakt zich slechts op één enkele plaats. Dan herhaalt zich 

 met de zijtakken , die één , twee of drie in getal kunnen zijn , 

 hetzelfde; ook zij eindigen weldra in een bloem, na zich 

 slechts op ééne hoogte vertakt te hebben. Ook deze zijtakken 

 herhalen het gegeven voorbeeld , en zoo gaat het voort , zoo- 

 lang er nog vertakking plaats heeft (fig. 51.) Men is gewoon 

 zulk een bloemgroep een bijscherm te noemen De opgerolde 

 bloeitop onzer vergeet-mij-nietjes is een bijscherm , waarvan 

 elke tak slechts één zijtak draagt. Bijschermen met telkens 

 twee takken vindt men o. a. bij het Duizendguldenkruid onzer 

 duinen (fig. 51), bij allerlei soorten van muur, enz. 



