DE BESTUIVIXG VAM BLOEMEN DOOR DEN WIND. 133 



nog geheel ontbraken. Bestonden er nu in dezen tijd geene in- 

 sekten , of bezochten zij nog geene bloemen ? De geologie leert 

 ons, dat er toen werkelijk reeds insekten rondvlogen, en de 

 ervaring van den tegenwoordigen tijd toont ons aan, dat ook 

 windbloemen wel door insekten bezocht worden. Deze ver- 

 zamelen daarin wel is waar geen honig, want die wordt er 

 niet in afgezonderd: zij zoeken er het stuifmeel zelf, dat zij 

 als voedsel gebruiken. De meeste insekten toch, onder an- 

 deren de bijen en hommels, kunnen van honig alleen niet 

 leven; zij hebben daartoe ook het stuifmeel noodig, dat een 

 stikstofhoudend voedsel is , terwijl de honig geen stikstof be- 

 vat. Voor den opbouw van spieren en zenuwen weet men, 

 dat stikstofhoudend voedsel volstrekt noodzakelijk is. In de 

 honigraten onzer gewone bijen vindt men dan ook wel is waar 

 in de meeste cellen honig opgespaard, enkele cellen bevatten 

 echter steeds in plaats van honig een fijn , droog poeder . dat 

 onder den naam van bijenbrood bekend is. Het is niet anders 

 dan stuifmeel uit bloemen, dat, evenals de honig, tot voeding 

 gedurende het ongunstig jaargetijde bewaard wordt. Wij mogen 

 dus met zekerheid zeggen , dat in de besproken geologische 

 periode de windbloemen, om den wille van haar stuifmeel, 

 door insekten bezocht werden Voor de bestuiving waren deze 

 diertjes echter nog niet noodig, en daarenboven ook niet dien- 

 stig, daar zij voornamelijk slechts de mannelijke bloemen be- 

 zochten. Doch ook het stempelvocht der vrouwelijke bloemen 

 vermocht de gevleugelde bezoekers tot zich te lokken , en 

 deze, door elkander naar bloemen met meeldraden en naar 

 bloemen met stampers vhegende , moesten al licht het stuif- 

 meel op de stempels overbrengen. En daarmede is de oor- 

 sprong der bestuiving door insekten gevonden ! Hoe klein schijnt 

 ons nu de stap van deze echte windbloemen tot die vormen, 

 die. hoewel in uiterlijk geheel met windbloemen overeenko- 

 mende, toch in werkelijkheid steeds door insekten bestoven 

 worden, en deze door niets anders aanlokken dan door haar 

 stuifmeel en den honig uit een paar kleine kliertjes. Hiervan 

 leveren ons de Wilgen , die wij boven beschreven hebben , een 

 uitstekend voorbeeld, dat des te leerrijker is, omdat hare 



