HET ONTSTAAN VAN BASTAARDEN. 15I 



wel juist ten gevolge van het voortdurende afsterven der meest 

 afwijkende vormen. 



Het is nu een den plantenkweeker welbekend verschijnsel, 

 dat de bastaarden van variëteiten en nauw verwante soorten 

 de besproken veranderlijkheid in nog veel hoogere mate be- 

 zitten . dan de soorten zelve van welke zij afstammen. Ik voer 

 dit hier slechts kort aan , daar ik er later uitvoeriger op terug 

 zal moeten komen. Deze variabiliteit der bastaarden is een rijke 

 bron van nieuwe vormen van tuinplanten. In den regel ont- 

 staan in de horticultuur bij kruisingen geen zuivere tusschen- 

 vormen , doch uit de gewonnen bastaardzaden verkrijgt men een 

 bonte mengeling van allerlei zoogenoemde nieuwe soorten , uit 

 welke men nu de fraaiste of beste uitzoekt, zonder er zich 

 verder om te bekommeren , of het eigenlijk bastaarden , dan 

 wel variëteiten zijn. Soms is een enkel jaar voldoende om deze 

 resultaten te verkrijgen, soms ook wordt men eerst na een 

 reeks van jaren voor zijne moeite beloond. Doch meestal gaat 

 daarbij de kennis der juiste betrekking van de nieuwe soort 

 tot haar stamouders verloren , en het is dan later niet meer 

 mogelijk deze op te sporen. Men weet dan slechts nog dat 

 men aan kruising en aan de variabiliteit der soorten en van 

 hare reine en hybride nakomelingen de nieuwe vormen te 

 danken heeft. 



Terwijl er zeer vele geslachten bestaan, in welke de soorten 

 onderling bastaarden kunnen geven , is het aantal geslachten , 

 in welke dit niet het geval is, nog aanzienlijk veel grooter. 

 Zoo b. V. leveren de meeste soorten van het geslacht Citrus : 

 de zoete en bittere oranjes, de limoenen en citroenen onder- 

 ling zeer gemakkelijk bastaarden , ja het is niet mogelijk deze 

 soorten uit zaad zuiver voort te planten , ten zij men ze af- 

 gezonderd en op groote afstanden van elkander laat bloeien. 

 Even zoo geven de amandel en de perzik , die beide tot het 

 geslacht Amygdalus behooren , tezamen bastaarden. Daaren- 

 tegen levert het geslacht Pyrus het meest bekende voorbeeld 

 van het tegenovergestelde geval. Tot dit geslacht toch be- 

 hooren de peren en appels , tusschen welke , zooals men weet , 

 niettegenstaande de telkens en telkens herhaalde pogingen van 



