HET ONTSTAAN VAN BASTAARDEN, 153 



teeën te noemen. Onder de Ericaceeën, de familie, waarvan 

 de heideplantjes den typiis vormen, leveren de welbekende 

 geslachten Rhododendron en Azalea onderling en met enkele 

 andere zeldzamer gekweekte geslachten der zelfde familie (Kal- 

 mia, Rhodora en Menziesia) bastaarden. Ook bij de Cactussen 

 zijn het drie vrij algemeen bij ons gekweekte geslachten van 

 sierplanten , van welke dit verschijnsel bekend is (Echinocactus , 

 Cereus, Phyllocactus). Behalve deze kent men geslachtsbas- 

 taarden nog met zekerheid tusschen de beide geslachten van 

 koekoeksbloemen (Lychnis en Silene), tusschen twee tarwe- 

 achtige grassen (Triticum en Aegilops) en bij sommige Gesne- 

 riaceeën en vele Orchideeën. Men ziet , dat wij hier uitsluitend ge- 

 vallen voor ons hebben , waarin de geslachten zoowel in algemeen 

 voorkomen (habitus) als in kenmerken zeer nauw met elkander 

 overeenkomen, ja in het dagelijksch leven dikwijls niet eens 

 met bizondere namen onderscheiden worden. Aan onzen regel , 

 dat slechts zeer nauw verwante planten met elkander bastaar- 

 den kunnen leveren, doen dus deze gevallen geen afbreuk. 



Uit al het medegedeelde blijkt, dat slechts nauw verwante 

 planten met elkander bastaarden leveren , dat zij dit des te 

 gemakkelijker en des te zekerder doen, naarmate hare ver- 

 wantschap grooter is, en dat in diezelfde mate ook de ge- 

 vormde bastaardzaden een krachtiger en talrijker nakroost op- 

 leveren. Aan den anderen kant is het duidelijk , in de eerste 

 plaats , dat in verschillende familiën en geslachten zeer ver- 

 schillende graden van verwantschap vereischt worden , zal het 

 gevvenschte resultaat verkregen kunnen worden. En eindelijk 

 gaat het vermogen, om bastaarden te leveren, met de syste- 

 matische verwantschap wel in het algemeen , doch volstrekt 

 niet in alle bizonderheden parallel. Zoo zijn niet zelden varië- 

 teiten van ëëne soort onderHng onvruchtbaar, terwijl zij met 

 andere soorten van hetzelfde geslacht kiembare zaden leveren. 



Men heeft wel eens gemeend, dat de oorzaak van dit ge- 

 brek aan overeenkomst uitsluitend aan de onvolmaaktheid onzer 

 systematische indeelingen toe te schrijven was. Men heeft uit- 

 de zeldzaamh-eid van soortbastaarden uit twee geslachten af- 

 geleid, dat deze in het geheel niet voor kunnen komen, en 



