6o HKl" OXJ'SIAAN VAX HASTA ARDKN', 



zaadknoppen in hun vruchtbeginsel voort, en kunnen zich dus 

 hoogstens langs ongeslachtelijken weg voortplanten. Hoe nau- 

 wer de ouders met elkander verwant zijn , des te vollediger 

 wordt de ontwikkeling der meeldraden en stampers bij de bast- 

 aarden; zoodat de l)astaarden van variëteiten, die slechts in 

 ondergeschikte punten van elkander afwijken , in den regel 

 volkomen vruchtbaar zijn. 



Beschouwen wij in de eerste plaats de meeldraden en stam- 

 pers der soortbastaarden. Deze vertoonen alle denkbare trappen 

 van bijna volkomen vruchtbaarheid tot volkomen onvruchtbaar- 

 heid. Het veelvuldigst en het sterkst is de ontwikkeling der 

 meeldraden benadeeld; in vele bastaarden, wier meeldraden 

 geen of bijna geen goed stuifmeel opleveren, is het vruchtbe- 

 ginsel goed genoeg ontwikkeld om na bestuiving met stuif- 

 meel eener verwante soort (b.v. van een van de ouderlijke 

 soorten) kiembare zaden te leveren. Soms ontbreken de meeldra- 

 den geheel, of, wat meer veelvuldig voorkomt, zij vormen in 

 hun stuifmeelhokjes leege korrels, die geen buizen kunnen 

 vormen. Veel gunstiger doen zich de gevallen voor, waarin 

 tusschen de looze korrels enkele goede voorkomen, en van 

 hier tot volkomen normale ontwikkeling van het stuifmeel 

 bestaat natuurlijk een zeer geleidelijke overgang. Doch al kunnen 

 de siuifmeelkorrels buizen vormen , dan doen zij dit toch dik- 

 wijls langzamer en minder volkomen , dan de korrels uit meel- 

 draden van zuivere plantensoorten. 



De onvruchtbaarheid der stampers bestaat eensdeels in een 

 onvolledige ontwikkeling van het vruchtbeginsel en van de 

 zaadknoppen vóór de bestuiving . anderdeels daarin , dat de 

 bestuiving geen of geen voldoende bevruchting tengevolge heeft. 

 Een maatstaf voor de vruchtbaarheid van beide organen te 

 samen gencmen levert het aantal zaden, dat in de vrucht der 

 bastaard{)lant ontstaat, vergeleken met het gemiddelde aantal 

 zaden, dat de moederplanten gewoonlijk in een vrucht doen 

 rijpen. Soms is dit aantal bijna gelijk aan dat der moeder- 

 plant, in andere gevallen bedraagt het slechts de helft, een 

 derde, ja soms slechts één tiende gedeelte daarvan, of nog 

 minder. Vooral bij i)lanten , wier zaden klein , en in groolen 



